Imam Ahmad : 18203

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنِ ابْنِ الْأَدْرَعِ قَالَ كُنْتُ أَحْرُسُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ لَيْلَةٍ فَخَرَجَ لِبَعْضِ حَاجَتِهِ قَالَ فَرَآنِي فَأَخَذَ بِيَدِي فَانْطَلَقْنَا فَمَرَرْنَا عَلَى رَجُلٍ يُصَلِّي يَجْهَرُ بِالْقُرْآنِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَسَى أَنْ يَكُونَ مُرَائِيًا قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ يُصَلِّي يَجْهَرُ بِالْقُرْآنِ قَالَ فَرَفَضَ يَدِي ثُمَّ قَالَ إِنَّكُمْ لَنْ تَنَالُوا هَذَا الْأَمْرَ بِالْمُغَالَبَةِ قَالَ ثُمَّ خَرَجَ ذَاتَ لَيْلَةٍ وَأَنَا أَحْرُسُهُ لِبَعْضِ حَاجَتِهِ فَأَخَذَ بِيَدِي فَمَرَرْنَا عَلَى رَجُلٍ يُصَلِّي بِالْقُرْآنِ قَالَ فَقُلْتُ عَسَى أَنْ يَكُونَ مُرَائِيًا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَلَّا إِنَّهُ أَوَّابٌ قَالَ فَنَظَرْتُ فَإِذَا هُوَ عَبْدُ اللَّهِ ذُو الْبِجَادَيْنِ

Al à dit [Waki’] al à dit [Hsyam bin Sa’d] di [Zaid bin Aslam] di [Ibn Al Adra’] al à dit; Une gnot, o jeri daûr a vuardiâ il Profete. Dopo al le fûr par fâ un compit. Al mi cjapà la man e o jerin lâts vie. Dopo o passà un om che al preave intant che al leeve il Coran a plene bocje, alore il Profete sallallaahu alaihi wasallam al disè: ‘Forsit al lu à fat par vie dal riya’. O ai domandât: ‘O Messazîr di Allah, nol à preât e nol à recitât a vôs alte il Coran? “Al mi lassà lâ la man e daspò al disè: ‘No rivarâs a chest Islam discutint cun me’. Une gnot, al jessì di gnûf par fâ un compit. In chel timp o jeri daûr a vê cure di lui. Al mi cjapà la man daspò al le e al passà un om che al preave e al leeve il Coran, e o ai dit; “Forsit lu à fat par vie di riya”. Alore il Profete al disè: ‘No, di fat al jere un che si pentì une vore e al tornà a Allah’. O mi voltì e al vignì fûr che al jere Abdullah Dzul Bijadain.