Imam Ahmad : 18136

حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى أَخْبَرَنَا ابْنُ عَجْلَانَ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَنَمَةَ قَالَ رَأَيْتُ عَمَّارَ بْنَ يَاسِرٍ دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَصَلَّى فَأَخَفَّ الصَّلَاةَ قَالَ فَلَمَّا خَرَجَ قُمْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ يَا أَبَا الْيَقْظَانِ لَقَدْ خَفَّفْتَ قَالَ فَهَلْ رَأَيْتَنِي انْتَقَصْتُ مِنْ حُدُودِهَا شَيْئًا قُلْتُ لَا قَالَ فَإِنِّي بَادَرْتُ بِهَا سَهْوَةَ الشَّيْطَانِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ الْعَبْدَ لَيُصَلِّي الصَّلَاةَ مَا يُكْتَبُ لَهُ مِنْهَا إِلَّا عُشْرُهَا تُسْعُهَا ثُمُنُهَا سُبُعُهَا سُدُسُهَا خُمُسُهَا رُبُعُهَا ثُلُثُهَا نِصْفُهَا

আমাক কৈছে [শ্বাফৱান বিন ইছাই] আমাক [ইবনু আজলান] [চাইদ আল মকবুৰী]ৰ পৰা [উমৰ বিন আল হাকাম]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আনামাহ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; মই দেখিলোঁ [আম্মাৰ বিন ইয়াছিৰ] মছজিদত সোমাই নামাজ পঢ়ি তাৰ পিছত তেওঁ লঘু কৰিলে। যেতিয়া তেওঁ ওলাই আহিল, মই তেওঁৰ ওচৰলৈ গৈ ক’লোঁ, ‘হে আবুল ইয়াকঝান, সঁচাকৈয়ে আপুনি নামাজত সহজ কৰি তুলিছে’। আম্মাৰে ক'লে, 'মোৰ সীমা অলপো কমাই দিয়া দেখিছানে?' মই উত্তৰ দিলোঁ, ‘নাই’। আম্মাৰে ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে মই চয়তানৰ হস্তক্ষেপৰ আগত আগবাঢ়িবলৈ চেষ্টা কৰিছো। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কোৱা শুনিলোঁ, ‘সঁচাকৈয়ে বান্দাই সঁচাকৈয়ে নামাজ কৰে, কিন্তু তেওঁৰ পুৰস্কাৰ দশম ভাগ, নৱম, অষ্টম, সপ্তম, ষষ্ঠ, পঞ্চম, চতুৰ্থাংশ, তৃতীয় বা আধা বাদে লিখা নহয়।