Imam Ahmad : 18132

حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا الْعَلَاءُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ ثَنَا أَبُو رَاشِدٍ قَالَ خَطَبَنَا عَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ فَتَجَوَّزَ فِي خُطْبَتِهِ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ لَقَدْ قُلْتَ قَوْلًا شِفَاءً فَلَوْ أَنَّكَ أَطَلْتَ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى أَنْ نُطِيلَ الْخُطْبَةَ

Isinalaysay sa amin [Ibnu Numair] Isinalaysay sa amin [Al 'Ala` bin Salih] mula kay [Adi bin Thabit] Isinalaysay sa amin [Abu Rasyid] sinabi niya; [Si Ammar bin Yasir] ang nagbigay ng sermon sa amin, pagkatapos ay ibinuod niya ang sermon. Kaya isang lalaki mula sa Quraysh ang nagsabi sa kanya, "Tunay nga, nakapagsalita ka ng mga salitang nakakaantig at nakapagpapagaling, kung hahabaan mo lamang ang mga ito." Sinabi ni Ammar, "Katotohanan, ipinagbawal ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ang pagpapahaba ng sermon."