Imam Ahmad : 18126
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الْبُخْتُرِيِّ أَنَّ عَمَّارَ بْنَ يَاسِرٍ أُتِيَ بِشَرْبَةِ لَبَنٍ فَضَحِكَ قَالَ فَقَالَ إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ آخِرَ شَرَابٍ أَشْرَبُهُ لَبَنٌ حَتَّى أَمُوتَ
A fen erenikem [Abdurrahman] seni [Sufyan] seni [Habib] seni [Abul Bukhtari] pwe [Ammar bin Yasir], a ngenikem eu ünüman milik, mürin a takiri me apasa; Ennetin, ewe Soufos a apasa: ‘Enlet ewe amuchunon unumi ua unumi milik tori ai mano’.