Imam Ahmad : 18106
حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا أَشْعَثُ بْنُ سَوَّارٍ عَنْ عَبْدِ الْجَبَّارِ بْنِ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ لِي مِنْ وَجْهِهِ مَا لَا أُحِبُّ أَنَّ لِي بِهِ مِنْ وَجْهِ رَجُلٍ مِنْ بَادِيَةِ الْعَرَبِ صَلَّيْتُ خَلْفَهُ وَكَانَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ كُلَّمَا كَبَّرَ وَرَفَعَ وَوَضَعَ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ وَيُسَلِّمُ عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ شِمَالِهِ
A erenikem [Yazid] A erenikem [Ash’ath bin Sawwar] seni [‘Abdul Jabbar bin Wail bin Hujr] seni [seman we], fan eu ua feilo ren ewe Soufos, seni mesan a wor och mettoch use kon kinamwe ren pun a ussun ita pwe a wor eu mesen chon Arab mi ussun chok eu mesen chon Arab. Ua iotek mwirin, a aitieta poun kewe ruepek iteitan fansoun a apasa takbir, me a pwan aitietiw me anomu poun kewe nefinen ruu famini, me a apasa kapong ngeni pechen me pechen.