Imam Ahmad : 18083

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَنْبَأَنَا هِلَالُ بْنُ خَبَّابٍ قَالَ حَدَّثَنِي مَيْسَرَةُ أَبُو صَالِحٍ عَنْ سُوَيْدِ بْنِ غَفَلَةَ قَالَ أَتَانَا مُصَدِّقُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَجَلَسْتُ إِلَيْهِ فَسَمِعْتُهُ وَهُوَ يَقُولُ إِنَّ فِي عَهْدِي أَنْ لَا آخُذَ مِنْ رَاضِعِ لَبَنٍ وَلَا يُجْمَعُ بَيْنَ مُتَفَرِّقٍ وَلَا يُفَرَّقُ بَيْنَ مُجْتَمِعٍ وَأَتَاهُ رَجُلٌ بِنَاقَةٍ كَوْمَاءَ فَقَالَ خُذْهَا فَأَبَى أَنْ يَأْخُذَهَا

اسان کي [حُصِيم] ٻڌايو آهي [هلال بن خَبَّاب] چيو آهي؛ مون کي [مِيسَرَه ابو صالح] ٻڌايو آهي [سويد بن غَفَلَه] کان، هن چيو ته؛ [مُشَدِق - زڪوات ۽ خيرات جمع ڪندڙ -] رسول الله صلي الله عليه وسلم. پوءِ مان سندس ڀرسان ويٺس جيستائين مون کيس چوندي ٻڌو ته؛ 'حقيقت ۾، منهنجي زماني ۾، مان ردلي لابن کان ڪجهه نه وٺي سگهندو هوس، جيڪو الڳ ڪيو ويندو هو اهو گڏ نه ڪرڻ گهرجي ۽ جيڪو گڏ ڪيو ويندو هو اهو الڳ نه ٿي سگهندو هو'. پوءِ هڪ ماڻهو وٽس هڪ اُٺ کڻي آيو جنهن جي وڏي کُڙ هئي ۽ چيائين ته؛ 'وٺو'. پر هو وٺڻ نه چاهيندو هو.