Imam Ahmad : 18047

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا عِمْرَانُ يَعْنِي الْقَطَّانَ قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ يُحَدِّثُ عَنْ جُنْدُبٍ أَنَّ رَجُلًا أَصَابَتْهُ جِرَاحَةٌ فَحُمِلَ إِلَى بَيْتِهِ فَآلَمَتْ جِرَاحَتُهُ فَاسْتَخْرَجَ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِهِ فَطَعَنَ بِهِ فِي لَبَّتِهِ فَذَكَرُوا ذَلِكَ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ فِيمَا يَرْوِي عَنْ رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ سَابَقَنِي بِنَفْسِهِ

Sinabi sa amin [Abdush Shamad] Sinabi sa amin [Imran] na si Al Qaththan, aniya, Narinig ko [Al Hasan] na nagsabi mula kay [Jundub] na may isang lalaking nasugatan, pagkatapos ay dinala siya sa kanyang bahay. Ang sugat ay lalong sumasakit. (Dahil hindi na siya makapaghintay) ang lalaki ay kumuha ng palaso mula sa kanyang kaluban at itinusok ito sa kanyang dibdib. Pagkatapos ay isinalaysay ang bagay na ito sa Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam, kaya sinabi niya, gaya ng isinalaysay ng kanyang Rabb 'azza wajalla: "Nauna na siya (sa aking mga probisyon)."