Imam Ahmad : 18027
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا أَبَانُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْبَجَلِيُّ حَدَّثَنِي عُمُومَتِي عَنْ جَدِّهِمْ صَخْرِ بْنِ عَيْلَةَ أَنَّ قَوْمًا مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ فَرُّوا عَنْ أَرْضِهِمْ حِينَ جَاءَ الْإِسْلَامُ فَأَخَذْتُهَا فَأَسْلَمُوا فَخَاصَمُونِي فِيهَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَدَّهَا عَلَيْهِمْ وَقَالَ إِذَا أَسْلَمَ الرَّجُلُ فَهُوَ أَحَقُّ بِأَرْضِهِ وَمَالِهِ
Kontatu digute [Waki'] Kontatu digute [Aban bin Abdullah Al Balhili] [Shakhr bin Abdullah]-etik [nire osabak] Banu Sulaim-eko jendeak bere lurretik ihes egin zuela Islama etorri zenean. Beraz, haien lurrak hartu nituen. Horren ostean, Islamera bihurtu ziren eta arazoaz kexatu ziren Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam, beraz, beren lur guztiak itzuli eta esan zuen: "Norbait Islamera bihurtu bada, orduan bera da bere lur eta jabetzarako eskubide handiena duena".