Imam Ahmad : 17961

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَن سُفْيَانَ عَن أَبِي إِسْحَاقَ عَن عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ عَنِ الْبَرَاءِ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ لَمْ يَحْنِ رَجُلٌ مِنَّا ظَهْرَهُ حَتَّى يَسْجُدَ ثُمَّ نَسْجُدَ

اسان کي [واقع] [سفيان]، [ابو اسحاق]، [عبدالله بن يزيد]، [البراء] کان بيان ڪندي، هن چيو ته: جڏهن رسول الله ﷺ سجدي کان پنهنجو سر بلند ڪندا هئا، ته اسان مان ڪنهن به پنهنجي پٺي نه جهڪائيندا هئا جيستائين پاڻ سجدو نه ڪندا هئا، ۽ پوءِ اسان سجدو ڪندا هئا.