Imam Ahmad : 17922
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَن إِسْرَائِيلَ عَن أَبِي إِسْحَاقَ عَن الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ مَرَّ بِنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ خَيْبَرَ وَقَدْ طَبَخْنَا الْقُدُورَ فَقَالَ مَا هَذِهِ قُلْنَا حُمُرًا أَصَبْنَاهَا قَالَ وَحْشِيَّةٌ أَمْ أَهْلِيَّةٌ قُلْنَا أَهْلِيَّةٌ قَالَ أَكْفِئُوهَا
[Waki] [Isra`il] [Abu Ishaq] [Al Baraa` bin 'Azib]tik [Al Baraa` bin 'Azib] esan ondoren, esan zuen; Sallallaahu 'alaihi wasallam profeta Khaibar egunean pasatu zen gure ondoan, ontzi batean himar haragia egosi genuen bitartean. Orduan galdetu zuen: 'Zer da hau?' Guk erantzun genion: «Himarren haragia, Ghanimah-en aberastasunetik lortu duguna». Berriro galdetu zuen: 'Wahsyiyyah - basatia - edo Ahliyah - otzana -?' guk erantzun genuen: «Ahliyah». Beraz, esan zuen: 'Isuri ezazu'.