Imam Ahmad : 17887

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا دَاوُدُ وَابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَن دَاوُدَ الْمَعْنَى عَن عَامِرٍ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَا يَذْبَحَنَّ أَحَدٌ قَبْلَ أَنْ نُصَلِّيَ فَقَامَ إِلَيْهِ خَالِي وَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا يَوْمٌ اللَّحْمُ فِيهِ كَثِيرٌ قَالَ ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ مَكْرُوهٌ وَإِنِّي ذَبَحْتُ نُسُكِي قَبْلُ لِيَأْكُلَ أَهْلِي وَجِيرَانِي وَعِنْدِي عَنَاقُ لَبَنٍ خَيْرٌ مِنْ شَاتَيْ لَحْمٍ فَأَذْبَحُهَا قَالَ نَعَمْ وَلَا تُجْزِئُ جَذَعَةٌ عَنْ أَحَدٍ بَعْدَكَ وَهِيَ خَيْرُ نَسِيكَتَيْكَ

Безгә [Язид] безгә [Давуд] һәм [Ибн Әбу Ади]га [Давудтан], ягъни [Әмирдән] [Әл-Бара бин Азибтан] Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәламнең сүзләрен сөйләде. Ибн Әди Әбу Ади болай диде: «Рәсулуллаһ саллаһу галәйһи вәссәлам безгә вәгазь сөйләде һәм: «Сезнең берегез дә намаз укып бетермичә корбан чалмасын», – диде». Шуңа күрә абыем аңа каршы торып: «Әй Аллаһның Илчесе, бүген ит күп була торган көн», – диде. Ибн Әбу Ади: «Мәкруһ – нәфрәт ителгән нәрсә –», – диде. Элегрәк мин гаиләм һәм күршеләрем өчен ризык итеп нусук чалган идем. Минем ике кәҗәдән дә яхшырак булган кәҗәм бар, аны чалсам ярыймы?» – дип җавап бирде. Ул: «Әйе. Кәҗә сездән соң беркемнең дә корбан хайванын алыштыра алмас. Һәм ул сезнең иң яхшы корбан хайваныгыз», – дип җавап бирде.