Imam Ahmad : 17780

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْقُلُ مَعَنَا التُّرَابَ يَوْمَ الْأَحْزَابِ وَيَقُولُ اللَّهُمَّ لَوْلَا أَنْتَ مَا اهْتَدَيْنَا وَلَا تَصَدَّقْنَا وَلَا صَلَّيْنَا فَأَنْزِلَنْ سَكِينَةً عَلَيْنَا إِنَّ الْأُلَى قَدْ بَغَوْا عَلَيْنَا وَإِذَا أَرَادُوا فِتْنَةً أَبَيْنَا يَمُدُّ بِهَا صَوْتَهُ

Isinalaysay sa amin ['Affan] Isinalaysay sa amin [Syu'bah] mula kay [Abu Ishaq] sinabi niya, Narinig ko [Al Baraa`] na nagsabi; Ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ay nakibahagi sa pag-angat ng lupain kasama namin noong araw ng Ahzab at siya ay nanalangin: "O Allah, kung hindi dahil sa Iyo, kami ay magiging isang bayang hindi tatanggap ng patnubay, ni hindi kami magbibigay ng kawanggawa, at hindi kailanman magdarasal. Kaya't padalhan mo kami ng katahimikan, bigyan mo kami ng katatagan kapag nahaharap sa mga puwersa ng kaaway. Katotohanan, ang kaaway ay lumampas na sa aming mga limitasyon, at kung nais nila ng paninirang-puri, hindi namin ito papansinin." Sinabi niya ito nang may mahabang boses.