Imam Ahmad : 17732
حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ خِلَاسٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ قَالَ أَتَى ابْنُ مَسْعُودٍ فِي رَجُلٍ تَزَوَّجَ امْرَأَةً فَمَاتَ عَنْهَا وَلَمْ يَفْرِضْ لَهَا وَلَمْ يَدْخُلْ بِهَا فَسُئِلَ عَنْهَا شَهْرًا فَلَمْ يَقُلْ فِيهَا شَيْئًا ثُمَّ سَأَلُوهُ فَقَالَ أَقُولُ فِيهَا بِرَأْيِي فَإِنْ يَكُ خَطَأً فَمِنِّي وَمِنْ الشَّيْطَانِ وَإِنْ يَكُ صَوَابًا فَمِنْ اللَّهِ لَهَا صَدَقَةُ إِحْدَى نِسَائِهَا وَلَهَا الْمِيرَاثُ وَعَلَيْهَا الْعِدَّةُ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَشْجَعَ فَقَالَ أَشْهَدُ لَقَضَيْتَ فِيهَا بِقَضَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بِرْوَعَ ابْنَةِ وَاشِقٍ قَالَ فَقَالَ هَلُمَّ شَاهِدَاكَ فَشَهِدَ لَهُ الْجَرَّاحُ وَأَبُو سِنَانٍ رَجُلَانِ مِنْ أَشْجَعَ
[Abu Dawud] esan digu [Hisyam] [Qatadah] [Khilas] [Abdullah bin Utbah] [Abdullah bin Utbah] esan digu; Ibn Masud emakume batekin ezkondu zen gizon batengana iritsi zen, gero hil zen eta ez zuen dotea emateko astirik izan eta ez zuen inoiz oztopatu. [Ibnu Mas'ud] emakumearen auzi juridikoaz galdetu zioten, eta hilabetez ez zuen erantzunik eman. gero berriro galdetu zioten, azkenean esan zuen: «Neure iritziz erantzungo dut. Nire iritzia okerra bada, orduan nire ahultasunetik dator eta Satanengandik dator, baina nire iritzia zuzena bada, Allahengandik dator. Emakumeak beste emazteek bezala dote bat izateko eskubidea du, jaraunspenaren zati bat ere jasotzeko eskubidea du. Eta berarentzat iddah aldiaren zain egon beharra dago'. Orduan Banu Ashja-ko gizon bat altxatu zen eta esan zuen: "Zin egiten dizut emakumearen kasua erabaki duzula Allahren Mezularia Birwa' bint Wasiq' kasua erabaki zuen bezala. Orduan Ibn Masudek esan zuen: 'Zatoz nire lekuko!' Beraz, [Jarrah] eta [Abu Sinan] eta Banu Ashja''ko bi gizonek deklaratu zuten.