Imam Ahmad : 17682

حَدَّثَنَا حَسَنٌ وَبَهْزٌ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ قَالَ أَظُنُّهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سَافَرَ رَجُلٌ بِأَرْضٍ تَنُوفَةٍ قَالَ حَسَنٌ فِي حَدِيثِهِ يَعْنِي فَلَاةً فَقَالَ تَحْتَ شَجَرَةٍ وَمَعَهُ رَاحِلَتُهُ وَعَلَيْهَا سِقَاؤُهُ وَطَعَامُهُ فَاسْتَيْقَظَ فَلَمْ يَرَهَا فَعَلَا شَرَفًا فَلَمْ يَرَهَا ثُمَّ عَلَا شَرَفًا فَلَمْ يَرَهَا ثُمَّ الْتَفَتَ فَإِذَا هُوَ بِهَا تَجُرُّ خِطَامَهَا فَمَا هُوَ بِأَشَدَّ بِهَا فَرَحًا مِنْ اللَّهِ بِتَوْبَةِ عَبْدِهِ إِذَا تَابَ قَالَ بَهْزٌ عَبْدِهِ إِذَا تَابَ إِلَيْهِ قَالَ بَهْزٌ قَالَ حَمَّادٌ أَظُنُّهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

موږ ته یې [حسن] او [بهز] په معنی سره ویلي دي، دوی دواړو وویل: موږ ته [حماد بن سلمه] له سماک بن حرب څخه [نعمان بن بصیر] څخه روایت کړی دی، هغه وویل چې زه په دې کې شک لرم - له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه دی، هغه وفرمایل: یو سړی په صحرا کې سفر کړی و - د حسن په دښته کې د حسن ذکر کړی دی. بیا د یوې ونې لاندې ویده شو او په موټر کې د څښاک او خواړو په شکل کې شرایط شتون لري. کله چې هغه له خوبه راویښ شو، ناڅاپه یې نور خپل موټر ونه لید. بیا هغه یو لوړ ځای ته پورته شو، مګر هغه یې ونه لید. بیا هغه یو لوړ ځای ته پورته شو، مګر هغه یې ونه لید. له هغې وروسته هغه شاته وګرځېد، او ناڅاپه د هغه سپاره څاروی د هغه په ​​لور روان و، د هغې بامونه یې راښکته کړل. او انسان تر هغه زیات خوښ نه دی لکه الله جل جلاله چې د خپل بنده په توبه کولو راضي وي. بهز وویل: د هغه بندګان، که دوی هغه ته توبه وباسي. بهز وايي، حماد وويل: ما له رسول الله صلی الله عليه وسلم څخه شک درلود.