Imam Ahmad : 17668

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْعِيزَارِ بْنِ حُرَيْثٍ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ قَالَ جَاءَ أَبُو بَكْرٍ يَسْتَأْذِنُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعَ عَائِشَةَ وَهِيَ رَافِعَةٌ صَوْتَهَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَذِنَ لَهُ فَدَخَلَ فَقَالَ يَا ابْنَةَ أُمِّ رُومَانَ وَتَنَاوَلَهَا أَتَرْفَعِينَ صَوْتَكِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَحَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهَا قَالَ فَلَمَّا خَرَجَ أَبُو بَكْرٍ جَعَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَهَا يَتَرَضَّاهَا أَلَا تَرَيْنَ أَنِّي قَدْ حُلْتُ بَيْنَ الرَّجُلِ وَبَيْنَكِ قَالَ ثُمَّ جَاءَ أَبُو بَكْرٍ فَاسْتَأْذَنَ عَلَيْهِ فَوَجَدَهُ يُضَاحِكُهَا قَالَ فَأَذِنَ لَهُ فَدَخَلَ فَقَالَ لَهُ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَشْرِكَانِي فِي سِلْمِكُمَا كَمَا أَشْرَكْتُمَانِي فِي حَرْبِكُمَا

اسان کي [واقعي] [اسرائيل] کان [ابو اسحاق] کان [الازار بن حريث] کان [عنعمان بن بصير] تائين ٻڌايو ته هن چيو ته: 'ابوبڪر نبي ڪريم ﷺ سان ملڻ لاءِ اندر اچڻ جي اجازت گهري. پوءِ هن عائشه کي رسول الله ﷺ جي اڳيان آواز بلند ڪندي ٻڌو. جڏهن پاڻ ﷺ کيس اجازت ڏني ته اندر داخل ٿيو ۽ چيو: 'اي ام رومان جي ڌيءَ، - جڏهن ته ان کي جهليو - ڇا تو رسول الله ﷺ جي اڳيان آواز بلند ڪيو؟' ان نعمان چيو ته: 'پوءِ رسول الله ﷺ ابو بڪر ۽ عائشه کي الڳ ڪيو. جڏهن ابوبڪر ٻاهر نڪتو ته رسول الله ﷺ عائشه کي چيو ته: 'ڇا توهان نه ٿا ڏسو؛ ته مان هڪ مرد ۽ توهان جي وچ ۾ اچي ويو آهيان؟' ان نعمان چيو؛ 'پوءِ ابوبڪر وري آيو ۽ اندر اچڻ جي اجازت گهري، ۽ ظاهر آهي ته هن کيس عائشه سان گڏ کلندي ڏٺو. پوءِ هن اجازت ڏني ۽ ابوبڪر داخل ٿيو، پوءِ ابو بڪر چيو: 'يا رسول الله، مون کي پنهنجي ٻنهي جي امن ۽ سڪون ۾ شامل ڪريو، جيئن توهان مون کي پنهنجي جهڳڙي ۾ شامل ڪيو آهي'.