Imam Ahmad : 17614
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا خَالِدٌ عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ بْنِ الشِّخِّيرِ عَنْ أَخِيهِ مُطَرِّفٍ عَنْ عِيَاضِ بْنِ حِمَارٍ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ الْتَقَطَ لُقَطَةً فَلْيُشْهِدْ ذَا عَدْلٍ أَوْ ذَوَيْ عَدْلٍ ثُمَّ لَا يَكْتُمْ وَلَا يُغَيِّبْ فَإِنْ جَاءَ رَبُّهَا فَهُوَ أَحَقُّ بِهَا وَإِلَّا فَإِنَّمَا هُوَ مَالُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ
Esan digu [Isma'il] Esan digu [Khalid] [Abu Ala bin Syikhkhir] bere anaia [Mutharrif] [Iyadl bin Himar] [Iyadl bin Himar] esan digu: 'Alai Sallallaahu 'alaihi wasallam Allahren Mezularia entzun nuen: 'Zerbait aurkitu duenak, ez dezala lekuko, eta ez egin egiazko pertsona bati. Jabea etortzen bada, berak -jabeak- eskubide gehiago ditu, baina etortzen ez bada, aurkikuntza Allahren altxorra da, berak nahi duenari ematen diona.