Imam Ahmad : 17602

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ بَحْرٍ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ خُثَيْمٍ الْمُحَارِبِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ الْقُرَظِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ خُثَيْمٍ أَبِي يَزِيدَ عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ قَالَ كُنْتُ أَنَا وَعَلِيٌّ رَفِيقَيْنِ فِي غَزْوَةِ ذَاتِ الْعُشَيْرَةِ فَلَمَّا نَزَلَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَقَامَ بِهَا رَأَيْنَا أُنَاسًا مِنْ بَنِي مُدْلِجٍ يَعْمَلُونَ فِي عَيْنٍ لَهُمْ فِي نَخْلٍ فَقَالَ لِي عَلِيٌّ يَا أَبَا الْيَقْظَانِ هَلْ لَكَ أَنْ تَأْتِيَ هَؤُلَاءِ فَنَنْظُرَ كَيْفَ يَعْمَلُونَ فَجِئْنَاهُمْ فَنَظَرْنَا إِلَى عَمَلِهِمْ سَاعَةً ثُمَّ غَشِيَنَا النَّوْمُ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَعَلِيٌّ فَاضْطَجَعْنَا فِي صَوْرٍ مِنْ النَّخْلِ فِي دَقْعَاءَ مِنْ التُّرَابِ فَنِمْنَا فَوَاللَّهِ مَا أَهَبَّنَا إِلَّا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَرِّكُنَا بِرِجْلِهِ وَقَدْ تَتَرَّبْنَا مِنْ تِلْكَ الدَّقْعَاءِ فَيَوْمَئِذٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَلِيٍّ يَا أَبَا تُرَابٍ لِمَا يُرَى عَلَيْهِ مِنْ التُّرَابِ قَالَ أَلَا أُحَدِّثُكُمَا بِأَشْقَى النَّاسِ رَجُلَيْنِ قُلْنَا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أُحَيْمِرُ ثَمُودَ الَّذِي عَقَرَ النَّاقَةَ وَالَّذِي يَضْرِبُكَ يَا عَلِيُّ عَلَى هَذِهِ يَعْنِي قَرْنَهُ حَتَّى تُبَلَّ مِنْهُ هَذِهِ يَعْنِي لِحْيَتَهُ

Al à contât [Ali bin Bahr] Al à contât [Isa bin Yunus] Al à contât [Mohammed bin Ishaq] al à contât a mi [Yazid bin Mohammed bin Cutsaim] di [Mohammed bin Ka’ab Al Qurazhi] di [Mohammed bin Cutsaim Abu Yammar lui]; 'Ali e jo o jerin dôs personis che a deventarin amìs in timp de vuere di Dzatul 'Usyairah. Cuant che il Rasulullah al si è fermât e al è restât li, o vin viodût un grup di Bani Mudlij che a lavoravin intune sorzint pes lôr palmis di datâi. Alore Ali al mi à dit: ‘O Abu Yaqzhan, tu puedis lâ daûr di lôr e viodi ce che a stan fasint’. O jerin lâts daûr di lôr e o vin viodût par un moment ce che a stavin fasint. Finalmentri o jerin colpîts de sonnolence, cussì jo e Ali o jerin lâts al ôr de palme di dat e o durmìrin suntune schirie di sporc. Par Allah, nissun al ne à disvilupats fûr che il Rasulullah, al ne à scuindût cui pîts, intant che o jerin cuvierts di polvar. Duncje di chel moment indenant, il Rasulullah al clamà Ali: ‘O Abu Turab -il pari de tiere-’, parcè che il cuarp di Ali al jere plen di polvar’. Al disè: ‘Voi doi volês che o vi conti dai doi oms plui disgraciâts? 'O vin rispuindût: 'Sì, o Messazîr di Allah'. Al disè: ‘Il Thamud de piel rosse - Qudar bin Salif - che al à massacrât il camêl, e chel che al à colpît te su cheste part, o Ali - ven a stâi il cjâf - fin che nol à bagnât chest - ven a stâi la barbe -’.