Imam Bukhari : 6783

وَعَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ عُمَرَ أَرْسَلَ إِلَى عَائِشَةَ ائْذَنِي لِي أَنْ أُدْفَنَ مَعَ صَاحِبَيَّ فَقَالَتْ إِي وَاللَّهِ قَالَ وَكَانَ الرَّجُلُ إِذَا أَرْسَلَ إِلَيْهَا مِنْ الصَّحَابَةِ قَالَتْ لَا وَاللَّهِ لَا أُوثِرُهُمْ بِأَحَدٍ أَبَدًا

Ac - o'r un llinell adrodd â'r hadith blaenorol o hyd - gan [Hisham] gan [ei dad], bod Umar unwaith wedi anfon negesydd at ['Aisha] a'i gynnwys oedd, 'Esgusodwch fi, rhowch ganiatâd i mi gael fy nghladdu gyda fy nau gydymaith - y Proffwyd ac Abu Bakr -, ond yn y dyddiau blaenorol os oedd cyfeillion gwrywaidd a anfonodd negeswyr at Aisha - i gael eu claddu gyda'r Proffwyd neu Abu Bakr -, 'roedd Aisha bob amser yn ateb 'NA, wrth Allah, ni fyddaf byth yn rhoi'r cyfle i unrhyw un'.