Imam Ahmad : 17440

حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ أَبُو مُحَمَّدٍ الْكِلَابِيُّ حَدَّثَنَا مُجَالِدٌ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَ وَضَّأْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَغَسَلَ وَجْهَهُ وَذِرَاعَيْهِ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا أَنْزِعُ خُفَّيْكَ قَالَ لَا إِنِّي أَدْخَلْتُهُمَا وَهُمَا طَاهِرَتَانِ ثُمَّ لَمْ أَمْشِ حَافِيًا بَعْدُ ثُمَّ صَلَّى صَلَاةَ الصُّبْحِ

Isinalaysay sa amin [Abdah bin Sulaiman Abu Muhammad Al Kilabi] Isinalaysay sa amin [Mujalid] mula kay [Sya'bi] mula kay [Al Mughirah bin Syu'bah] na sinabi niya, "Nagbigay ako ng tubig sa paghuhugas kay Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam sa isang paglalakbay. Pagkatapos ay hinugasan niya ang kanyang mukha at dalawang kamay (mula siko hanggang dulo ng mga daliri), pagkatapos ay hinugasan niya ang kanyang ulo at hinugasan din ang kanyang dalawang sapatos. Pagkatapos ay sinabi ko, "O Rasulullah, hubarin mo ang iyong dalawang sapatos." Sumagot siya: "Hindi. Sa katunayan, inilagay ko silang dalawa sa isang dalisay na kalagayan, pagkatapos noon ay hindi ako naglakad nang walang sapatos." Pagkatapos noon ay nagsagawa siya ng panalangin sa umaga."