Imam Ahmad : 17137

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ ثَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْحَكَمِ قَالَ سَمِعْتُ ذَكْوَانَ يُحَدِّثُ عَنْ مَوْلًى لِعَمْرِو بْنِ الْعَاصِ أَنَّهُ أَرْسَلَهُ إِلَى عَلِيٍّ يَسْتَأْذِنُهُ عَلَى أَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ فَأَذِنَ لَهُ حَتَّى إِذَا فَرَغَ مِنْ حَاجَتِهِ سَأَلَ الْمَوْلَى عَمْرًا عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَانَا أَوْ نَهَى أَنْ نَدْخُلَ عَلَى النِّسَاءِ بِغَيْرِ إِذْنِ أَزْوَاجِهِنَّ

তেওঁ আমাক ক’লে [মুহাম্মাদ বিন জা’ফৰ] তেওঁ ক’লে, তেওঁ আমাক [ছ্যু’বাহক] [আল হাকাম]ৰ পৰা ক’লে তেওঁ ক’লে, মই শুনিছো [ডজাকৱানে] [তেওঁৰ দাস আমৰু বিন আছ]ৰ পৰা কোৱা, যে [আমৰু] এবাৰ তেওঁক আলীলৈ অনুমতি বিচাৰি পঠিয়াইছিল যাতে তেওঁ আছমা বিন উমাইছক লগ কৰিব পাৰে, গতিকে আলীয়ে অনুমতি দিলে। তেওঁৰ ইচ্ছা শেষ হোৱাৰ পিছত দাসজনে আমৰুক এই বিষয়ে সুধিলে। তাৰ পিছত আমৰুৱে উত্তৰ দিলে, ‘সঁচাকৈয়ে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে আমাক স্বামীৰ অনুমতি অবিহনে মহিলাক লগ পোৱাটো নিষেধ কৰিছে’।