Imam Ahmad : 17081
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ رَبِّهِ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا الزُّبَيْدِيُّ عَنْ يُونُسَ بْنِ سَيْفٍ الْكَلَاعِيِّ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ عَائِذِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْخَوْلَانِيِّ عَنْ أَبِي ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيِّ قَالَ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَعَّدَ فِيَّ النَّظَرَ ثُمَّ صَوَّبَهُ فَقَالَ نُوَيْبِتَةٌ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ نُوَيْبِتَةُ خَيْرٍ أَوْ نُوَيْبِتَةُ شَرٍّ قَالَ بَلْ نُوَيْبِتَةُ خَيْرٍ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا فِي أَرْضِ صَيْدٍ فَأُرْسِلُ كَلْبِي الْمُعَلَّمَ فَمِنْهُ مَا أُدْرِكُ ذَكَاتَهُ وَمِنْهُ مَا لَا أُدْرِكُ ذَكَاتَهُ وَأَرْمِي بِسَهْمِي فَمِنْهُ مَا أُدْرِكُ ذَكَاتَهُ وَمِنْهُ مَا لَا أُدْرِكُ ذَكَاتَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُلْ مَا رَدَّتْ عَلَيْكَ يَدُكَ وَقَوْسُكَ وَكَلْبُكَ الْمُعَلَّمُ ذَكِيًّا وَغَيْرَ ذَكِيٍّ
Esan zigun [Yazid bin Abdu Rabbih] esan zigun: [Muhammad bin Harb] esan zigun: [Az Zubaidi] [Yunus bin Saif Al Kala`i] [Abu Idris A`idzillah bin Abdullah Al Khaulani] [Abu Tsa'labah Al Khusyani]-tik [Abu Tsa'labah Al Khusyanihalli]-tik [Abu Tsa'labah Al Khusyanhilai] esan zuen. wasallam, orduan begirada batekin begiratu zidan. serio eta esan zuen: "Nuwaibitah - txikia den zerbaiten esamoldea gero handitzen da eta asko bihurtzen da -". Galdetu nion: 'O Allahren mezularia, Nuwaibitah ona al da Nuwaibitah txarra?' erantzun zuen: «Baita Nuwaibitah ona ere». Esan nion: 'O Allahren mezularia, benetan ehizarako ona den eremu batean bizi gara, eta normalean hezitako txakurrak askatzen ditut. Baina batzuetan denbora izaten dut hiltzeko eta beste batzuetan ez daukat denborarik -dagoeneko hilda dagoelako-. Geziak ere askatzen ditut normalean, batzuetan hiltzeko denbora izaten dut eta beste batzuetan ez dut denborarik?». Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen orduan: "Jan ezazu zure eskuetako harrapakinak, zure geziak eta zure txakurrak trebatuak, hiltzeko denbora izan duten edo denborarik izan ez dutenak".