Imam Ahmad : 17049

حَدَّثَنَا مُوسَى حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ خَالِدِ بْنِ أَبِي عِمْرَانَ وَسُلَيْمَانَ بْنِ زِيَادٍ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ جَزْءٍ الزُّبَيْدِيِّ قَالَ أَكَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شِوَاءً فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَضَرَبْنَا أَيْدِيَنَا فِي الْحَصَى ثُمَّ قُمْنَا فَصَلَّيْنَا وَلَمْ نَتَوَضَّأْ

[Մուսան] մեզ պատմեց, որ [Իբն Լահիան] [Խալիդ բին Աբի Իմրանից] և [Սուլեյման բին Զիյադ ալ Հադլարամիից] [Աբդուլլահ բին Հարիթ բին Ջուզ Ազ Զուբեյդիից] մեզ ասաց. «Մենք մզկիթում միս կերանք Ալլահի առաքյալի (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) հետ, ապա հայտարարվեց աղոթքի իկամատը, ուստի մենք ձեռքերը սրբեցինք ավազի վրա և աղոթեցինք առանց կրկին լվացվելու»: