Imam Ahmad : 17019

حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُسْرٍ قَالَ لَقَدْ سَمِعْتُ حَدِيثًا مُنْذُ زَمَانٍ إِذَا كُنْتَ فِي قَوْمٍ عِشْرِينَ رَجُلًا أَوْ أَقَلَّ أَوْ أَكْثَرَ فَتَصَفَّحْتَ فِي وُجُوهِهِمْ فَلَمْ تَرَ فِيهِمْ رَجُلًا يُهَابُ فِي اللَّهِ فَاعْلَمْ أَنَّ الْأَمْرَ قَدْ رَقَّ

Sinabi sa amin [Abul Mughirah] Sinabi sa amin [Shafwan] Sinabi sa akin [Azhar bin Abdullah] mula kay [Abdullah bin Busr] na nagsabi; "Narinig ko ang isang hadith noong unang panahon: 'Kung ikaw ay nasa isang grupo ng dalawampung tao, o higit pa o mas kaunti sa bilang na iyon, at sila ay nagtitinginan, ngunit wala kang nakikitang sinuman sa kanila na lumalaban para kay Allah, kung gayon ay alamin na ang bagay na iyon ay mahina.'