Imam Ahmad : 16991

حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ حَدَّثَنِي بَحِيرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ عَنْ عُتْبَةَ بْنِ عَبْدٍ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ أَنَّ رَجُلًا يُجَرُّ عَلَى وَجْهِهِ مِنْ يَوْمِ وُلِدَ إِلَى يَوْمِ يَمُوتُ هَرَمًا فِي مَرْضَاةِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ لَحَقَّرَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ

Ibinalita sa amin [Haiwah bin Syuraih] Ibinalita sa amin [Baqiyyah] Ibinalita sa akin [Bahir bin Sa'd] mula kay [Khalid bin Ma'dan] mula kay [Utbah bin Abd] na sinabi niya, "Ang Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam ay nagsabi: "Ipagpalagay na ang isang tao ay kinaladkad nang patiwarik mula sa araw na siya ay isinilang hanggang sa siya ay mamatay sa kanyang katandaan, habang siya ay nasa kasiyahan ng Allah 'azza Wajalla, tiyak na sa Araw ng Muling Pagkabuhay ay minamaliit niya ang paghihirap na ito."