Imam Ahmad : 16901

حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ الْخُزَاعِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ بَهْدَلَةَ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي جُبَيْرَةَ عَنْ يَعْلَى بْنِ سِيَابَةَ قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَسِيرٍ لَهُ فَأَرَادَ أَنْ يَقْضِيَ حَاجَةً فَأَمَرَ وَدْيَتَيْنِ فَانْضَمَّتْ إِحْدَاهُمَا إِلَى الْأُخْرَى ثُمَّ أَمَرَهُمَا فَرَجَعَتَا إِلَى مَنَابِتِهِمَا وَجَاءَ بَعِيرٌ فَضَرَبَ بِجِرَانِهِ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ جَرْجَرَ حَتَّى ابْتَلَّ مَا حَوْلَهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَدْرُونَ مَا يَقُولُ الْبَعِيرُ إِنَّهُ يَزْعُمُ أَنَّ صَاحِبَهُ يُرِيدُ نَحْرَهُ فَبَعَثَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَوَاهِبُهُ أَنْتَ لِي فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لِي مَالٌ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْهُ قَالَ اسْتَوْصِ بِهِ مَعْرُوفًا فَقَالَ لَا جَرَمَ لَا أُكْرِمُ مَالًا لِي كَرَامَتُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَأَتَى عَلَى قَبْرٍ يُعَذَّبُ صَاحِبُهُ فَقَالَ إِنَّهُ يُعَذَّبُ فِي غَيْرِ كَبِيرٍ فَأَمَرَ بِجَرِيدَةٍ فَوُضِعَتْ عَلَى قَبْرِهِ فَقَالَ عَسَى أَنْ يُخَفَّفَ عَنْهُ مَا دَامَتْ رَطْبَةً

اسان کي [ابو سلمه الخزعي] ٻڌايو آهي اسان کي [حماد بن سلمه] [عاشم بن بهدله] کان [حبيب بن ابو جبيرة] کان [يعليٰ بن شعيبه] ٻڌايو آهي ته: 'مان رسول الله ﷺ سان گڏ هڪ سفر ۾ هوس جيڪو هن ڪيو هو. پوءِ پاڻ رفع حاجت ڪرڻ چاهيائون، تنهن ڪري ٻن ننڍن کجيءَ جي وڻن کي گڏ ڪرڻ جو حڪم ڏنائين، ته جيئن ٻن وڻن مان هڪ ٻئي وڻ جي ويجهو هجي. - پاخانو ختم ڪرڻ کان پوءِ - هن ٻنهي وڻن کي پنهنجي اصل جاءِ تي واپس اچڻ جو حڪم ڏنو، تنهن ڪري وڻ پنهنجي اصل جاءِ تي واپس آيا. ان کان پوءِ هڪ اُٺ آيو ۽ اُٺ جي ڳچيءَ تي ڌڪ هنيو جيستائين اهو زمين تي ڪري پيو. پوءِ اُٺ رڙ ڪئي جيستائين ان جي چوڌاري زمين - ان جي لعاب سان - آلو ٿي وئي. پوءِ نبي ڪريم ﷺ فرمايو: 'ڇا توهان ڄاڻو ٿا اُٺ ڇا چيو؟ حقيقت ۾ اُٺ اعتراف ڪيو ته ان جو مالڪ ان کي ذبح ڪرڻ چاهي ٿو'. پوءِ نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم اُٺ کي ان جي مالڪ جي حوالي ڪيو ۽ چيو ته ڇا توهان مون کي ڏيندا؟ اُٺ جي مالڪ جواب ڏنو ته، ”يا رسول الله، مون وٽ ان اُٺ کان وڌيڪ ڪو به مال ناهي جيڪو مون کي پسند هجي!“ هن چيو ته، ”ان سان نيڪ نيتي سان پيش اچو“. هن جواب ڏنو ته، ”يقيناً، مون ڪڏهن به پنهنجي مال سان اهڙو سلوڪ نه ڪيو آهي جيترو مون ان اُٺ سان ڪيو هو.“ پوءِ هو هڪ قبر تي آيو جنهن جي رهواسين کي اذيتون ڏنيون پئي ويون، تڏهن هن چيو ته، ”يقيناً، هن کي ڪنهن وڏي گناهه جي ڪري اذيتون نه ڏنيون ويون هيون“. پوءِ هن کجيءَ جو ٿڙ کڻي وڃڻ جو حڪم ڏنو، پوءِ کجيءَ جو ٿڙ پنهنجي قبر تي رکيو ۽ چيو ته، ”اميد آهي ته عذاب گهٽ ٿيندو جيستائين کجيءَ جو ٿڙ اڃا تائين آلو آهي.“