Imam Bukhari : 6725

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ تَوْبَةَ الْعَنْبَرِيِّ قَالَ قَالَ لِي الشَّعْبِيُّأَرَأَيْتَ حَدِيثَ الْحَسَنِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَاعَدْتُ ابْنَ عُمَرَ قَرِيبًا مِنْ سَنَتَيْنِ أَوْ سَنَةٍ وَنِصْفٍ فَلَمْ أَسْمَعْهُ يُحَدِّثُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَيْرَ هَذَا قَالَ كَانَ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِمْ سَعْدٌ فَذَهَبُوا يَأْكُلُونَ مِنْ لَحْمٍ فَنَادَتْهُمْ امْرَأَةٌ مِنْ بَعْضِ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ لَحْمُ ضَبٍّ فَأَمْسَكُوا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُلُوا أَوْ اطْعَمُوا فَإِنَّهُ حَلَالٌ أَوْ قَالَ لَا بَأْسَ بِهِ شَكَّ فِيهِ وَلَكِنَّهُ لَيْسَ مِنْ طَعَامِي

Al à dit [Mohammed bin Al Walid] al à dit [Mohammed bin Ja’far] al à dit [Syubah] di [Taubah Al ‘Anbari] al à dit, [Ash Sya’bi] al à dit a mi: ‘Cognossis il hadith di Al Hasan dal profete? E dispès o jeri sielzût cun [Ibnu Umar] par cirche doi agns o un an e mieç, ma no ai sintût nuie dal Profete Sallallahu Alaihi Wasallam altri che chest, al diseve: ‘Cualchidun dai compagns dal Profete Sallallahu Alaihi Wasallam, tra di lôr al jere Sa’d, al mangjave cjar. Po dopo une femine dal Profete e ju clamà ‘Ciao. . Cheste e je cjar di lisiert!' Duncje a àn fermât di mangjâ. Po dopo, il Rasulullah al à dit: “Mancjâ”, o cun l’editoriâl “mancjâ, al è halal”. O cun l’editoriâl ‘No probleme’, al dubi il naradôr, ma i lisierts monitors a no son il me mangjâ’.