Imam Ahmad : 16691

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ الْمِصْرِيُّ عَنْ مَرْثَدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْيَزَنِيِّ وَيَزَنُ بَطْنٌ مِنْ حِمْيَرَ قَالَ قَدِمَ عَلَيْنَا أَبُو أَيُّوبَ خَالِدُ بْنُ زَيْدٍ الْأَنْصَارِيُّ صَاحِبُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِصْرَ غَازِيًا وَكَانَ عُقْبَةُ بْنُ عَامِرِ بْنِ عَبْسٍ الْجُهَنِيُّ أَمَّرَهُ عَلَيْنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ قَالَ فَحَبَسَ عُقْبَةَ بْنَ عَامِرٍ بِالْمَغْرِبِ فَلَمَّا صَلَّى قَامَ إِلَيْهِ أَبُو أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ لَهُ يَا عُقْبَةُ أَهَكَذَا رَأَيْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي الْمَغْرِبَ أَمَا سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا تَزَالُ أُمَّتِي بِخَيْرٍ أَوْ عَلَى الْفِطْرَةِ مَا لَمْ يُؤَخِّرُوا الْمَغْرِبَ حَتَّى تَشْتَبِكَ النُّجُومُ قَالَ فَقَالَ بَلَى قَالَ فَمَا حَمَلَكَ عَلَى مَا صَنَعْتَ قَالَ شُغِلْتُ قَالَ فَقَالَ أَبُو أَيُّوبَ أَمَا وَاللَّهِ مَا بِي إِلَّا أَنْ يَظُنَّ النَّاسُ أَنَّكَ رَأَيْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُ هَذَا

তেওঁ আমাক [জা’কুব] কৈছে তেওঁ কৈছে, তেওঁ আমাক [মোৰ পিতৃক] [ইবনে ইছহাক]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল, তেওঁ মোক [ইয়াজিদ বিন আবু হাবিব আল মিশ্ৰী] [মাৰ্টছাদ বিন আব্দুল্লাহ আল ইয়াজানী]ৰ পৰা কৈছে - আৰু ইয়াজান হিমিয়াৰৰ বংশধৰ - তেওঁ কৈছিল, ‘ আবু আয়ুব খালিদ বিন জাইদ আল আনছাৰী, ৰাছুলুল্লাহৰ এজন সংগী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম, ইজিপ্তত যুদ্ধত যাবলৈ আমাৰ ওচৰলৈ আহিছিল, আৰু উকবাহ বিন আমিৰ আল জুহানীক মুআৱিয়াহ বিন আবি চুফিয়ানে আমাৰ নেতা হিচাপে বাছি লৈছে'। মাৰ্ৎছাদে ক’লে, ‘সেই সময়ত উকবাহ বিন আমিৰে মাগৰিবৰ নামাজ আদায় কৰাত দেৰি কৰিছিল, যেতিয়া তেওঁ নামাজটো পালন কৰিছিল [আবু আয়ুব আল আনছাৰীয়ে] তেওঁক লগ কৰি ক’লে, ‘হে [উকবাহ], আপুনি আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক মগৰিবৰ নামাজ কৰাটো এনেদৰেই দেখিছিল নেকি? ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ এই কথা শুনা নাইনে: ‘মোৰ লোকসকল সদায় মঙ্গলত থাকিব, বা ফিতাৰাৰ ওপৰত থাকিব যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে তৰাবোৰ ওচৰা-ওচৰি নোহোৱালৈকে মাগৰিবৰ নামাজ শেষ নকৰে।’ মাৰ্টছাদে ক’লে, ‘উকবাহে তেতিয়া উত্তৰ দিলে, ‘ঠিক আছে’। তেতিয়া আবু আয়ুবে পুনৰ সুধিলে, ‘তেন্তে কিহৰ কাৰণে তুমি তেনেকুৱা? উকবাহে উত্তৰ দিলে, 'মই ব্যস্ত হৈ আহিছো -অবহেলা-'। আবু আয়ুবে ক’লে, ‘মোৰ বাবে আল্লাহৰ কচম, কোনো সমস্যা নাই, মাত্ৰ সেয়াই - মোৰ ভয় - মানুহে ভাবিব যে আপুনি আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক তেনেকুৱা কিবা এটা কৰা দেখিছে’।