Imam Bukhari : 6697

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ قَالَ ذَكَرَ ابْنُ عَبَّاسٍالْمُتَلَاعِنَيْنِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ شَدَّادٍ أَهِيَ الَّتِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ كُنْتُ رَاجِمًا امْرَأَةً مِنْ غَيْرِ بَيِّنَةٍ قَالَ لَا تِلْكَ امْرَأَةٌ أَعْلَنَتْ

اسان کي [علي بن عبدالله] [سفيان]، [ابو الزناد]، [القاسم بن محمد] کان روايت ڪئي ته [ابن عباس] ٻن ماڻهن جو قصو بيان ڪيو جيڪي هڪ ٻئي ڏانهن ڏسي رهيا هئا. پوءِ عبدالله بن صياد پڇيو ته ڇا هي اها عورت آهي جنهن جي باري ۾ رسول الله ﷺ پنهنجي چوڻ ۾ مطلب ڪيو هو ته: 'جيڪڏهن مان ڪنهن عورت کي بنا ڪنهن ثبوت جي سنگسار ڪريان ته مان ضرور ان کي سنگسار ڪندس.' ابن عباس جواب ڏنو ته 'نه، اها عورت جيڪا بغير ڪنهن ثبوت جي سنگسار ڪئي وئي آهي اها آهي جيڪڏهن اها پنهنجي زنا جو کليل اعتراف ڪري.'