Imam Ahmad : 16615

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ عَبْد اللَّهِ وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ بِالْكُوفَةِ قَالَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ إِسْمَاعِيلَ قَالَ أَخْبَرَنِي جَعْفَرُ بْنُ عَمْرِو بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَهُ وَحْدَهُ عَيْنًا إِلَى قُرَيْشٍ قَالَ جِئْتُ إِلَى خَشَبَةِ خُبَيْبٍ وَأَنَا أَتَخَوَّفُ الْعُيُونَ فَرَقِيتُ فِيهَا فَحَلَلْتُ خُبَيْبًا فَوَقَعَ إِلَى الْأَرْضِ فَانْتَبَذْتُ غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ الْتَفَتُّ فَلَمْ أَرَ خُبَيْبًا وَلَكَأَنَّمَا ابْتَلَعَتْهُ الْأَرْضُ فَلَمْ يُرَ لِخُبَيْبٍ أَثَرٌ حَتَّى السَّاعَةِ قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ وَقَالَ ابْنُ أَبِي شَيْبَةَ لَنَا فِيهِ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَأَمَّا أَبِي فَحَدَّثَنَا عَنْهُ لَمْ يَذْكُرْ الزُّهْرِيَّ وَحَدَّثَنَاهُ ابْنُ أَبِي شَيْبَةَ بِالْكُوفَةِ فَجَعَلَهُ لَنَا عَنْ الزُّهْرِيِّ

ንሱ ድማ [ዓብደላ ቢን ሙሓመድ ቢን ኣቡ ስያይባ] ነጊሩና፣ ንሱ ድማ ‘ካብ [ዓብደላ ቢን ኣቡ ስያይባ] ኣብ ኩፋ ሰሚዐዮ’ ኢሉ፣ ንሱ ድማ [ጃዕፋር ቢን ዓን] ካብ [ኢብራሂም ቢን እስማዒል] ነጊሩና ኢሉ፣ ንዓይ [ጀዕፈር ቢን ዓምሩ ቢን ኡማያ] ካብ [ኣቡኡ] ከም ረሱል ናይ ኣላህ (ሰላም ሊቃነ ጳጳሳትን በረኸት ኣሏሁ ዓለይሂ ወሰለም) ንበይኑ ንቁረይሽ ሰለይቲ ጌሩ ሰዲድዎ። ንሱ ድማ፡ ‘ናብቲ ዕንጨይቲ - ኩበይብ ዝተሰቕለሉ - ሰለይቲ ቁረይሽ ከይፈልጥዎ ስክፍታ መሊአ መጺአ። ድሕሪኡ ኣብ ልዕሊ እቲ ዕንጨይቲ ደይበ ንኹበይብ ገዲፈዮ ክሳብ ሬሳ ኩበይብ ኣብ መሬት ዝወድቕ። ሽዑ ካብቲ ቦታ ብዙሕ ከይረሓቕኩ ንጐድኒ ረጊጸ፣ ምስ ተገልበጥኩ ድሕሪ ሕጂ ንኹበይብ ኣብ ቦታኡ ኣይረኸብኩዎን፣ ብመሬት ከም ዝተዋሕጠን ኣሰርታቱ ከም ዘይርአን ተሰሚዑኒ።’ ኢሉ መለሰሉ። ዓብዱራሕማን ከምዚ ኢሉ፤ ኢብን ኣቡ ስያይባ ኣዝ ዙህሪ ከም ዝጠቐሶ ጠቒሱልና ኣሎ። እንተ ኣቦይ ድማ ስም ኣዝ ዙህሪ ከይጠቐሰ ነጊሩና። ከምኡ’ውን [ኢብን ኣቡ ስያይባ] ኣብ ኩፋ ኣዘንትዩልና፡ ካብ [ኣዝ ዙህሪ] ድማ ተጸጊዑሉ።