Imam Ahmad : 16549

حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْجُودِيِّ يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ الْمُهَاجِرِ عَنِ الْمِقْدَامِ بْنِ مَعْدِي كَرِبَ أَبِي كَرِيمَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّمَا مُسْلِمٍ أَضَافَ قَوْمًا فَأَصْبَحَ الضَّيْفُ مَحْرُومًا فَإِنَّ حَقٌّ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ نَصْرَهُ حَتَّى يَأْخُذَ بِقِرَى لَيْلَتِهِ مِنْ زَرْعِهِ وَمَالِهِ

Sinabi sa amin [Hajjaj] na nagsabi; sinabi sa amin [Syu'bah] na nagsabi; Narinig ko [Abu Al Judi] na nagsabi mula kay [Ibnu Al Muhajir] mula kay [Al Miqdam bin Ma'di Karib, Abu Karimah] mula sa Propeta sallallaahu'alaihiwasallam, "Ang isang Muslim na bumisita sa isang tao, at sa umaga ang panauhin ay hindi nakatanggap ng pagkain, ang isang Muslim ay obligado na tulungan siya hanggang sa makuha niya ang kanyang hapunan mula sa kanyang mga halaman at kanyang kayamanan."