Imam Ahmad : 16491

حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ حَسَّانَ بْنِ عَطِيَّةَ قَالَ كَانَ شَدَّادُ بْنُ أَوْسٍ فِي سَفَرٍ فَنَزَلَ مَنْزِلًا فَقَالَ لِغُلَامِهِ ائْتِنَا بِالشَّفْرَةِ نَعْبَثْ بِهَا فَأَنْكَرْتُ عَلَيْهِ فَقَالَ مَا تَكَلَّمْتُ بِكَلِمَةٍ مُنْذُ أَسْلَمْتُ إِلَّا وَأَنَا أَخْطِمُهَا وَأَزُمُّهَا إِلَّا كَلِمَتِي هَذِهِ فَلَا تَحْفَظُوهَا عَلَيَّ وَاحْفَظُوا مِنِّي مَا أَقُولُ لَكُمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا كَنَزَ النَّاسُ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ فَاكْنِزُوا هَؤُلَاءِ الْكَلِمَاتِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الثَّبَاتَ فِي الْأَمْرِ وَالْعَزِيمَةَ عَلَى الرُّشْدِ وَأَسْأَلُكَ شُكْرَ نِعْمَتِكَ وَأَسْأَلُكَ حُسْنَ عِبَادَتِكَ وَأَسْأَلُكَ قَلْبًا سَلِيمًا وَأَسْأَلُكَ لِسَانًا صَادِقًا وَأَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ مَا تَعْلَمُ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا تَعْلَمُ وَأَسْتَغْفِرُكَ لِمَا تَعْلَمُ إِنَّكَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ

اسان کي [روح] چيو آهي؛ اسان کي [العوزي] ٻڌايو آهي [حسن بن عثية] کان چيو آهي ته؛ [سيداد بن اوس] سفر تي هو ۽ هڪ جاءِ تي رڪيو، پوءِ هن پنهنجي نوڪر کي چيو ته اسان لاءِ هڪ چاقو آڻيو جيڪو مان موڪليندس، پوءِ مون - حسن بن عثية - انڪار ڪيو. هو چوي ٿو: 'مون جڏهن کان اسلام قبول ڪيو آهي، هڪ جملي ۾ هڪ لفظ به نه چيو آهي جيستائين مون ان کي بند نه ڪيو ۽ ان کي قانون طور استعمال نه ڪيو، ۽ مان هدايت ڪريان ٿو، سواءِ انهن ٻن جملن جي، تنهن ڪري انهن کي منهنجي لاءِ ياد نه ڪر پر جيڪو مان توکي چوان ٿو مون کان محفوظ رک، مون رسول الله ﷺ کي چوندي ٻڌو آهي ته: 'جيڪڏهن انسان سون ۽ چاندي رکي آهي ته پوءِ اهي لفظ رک. اي الله، بيشڪ مان هدايت لاءِ حڪمن ۽ ارادن ۾ ثابت قدمي جي درخواست ڪريان ٿو. مان توکان تنهنجي نعمتن جو شڪر ادا ڪرڻ جي درخواست ڪريان ٿو. مان توکان تنهنجي عبادت جي ڀلائي جي درخواست ڪريان ٿو. مان توکان صاف دل جي درخواست ڪريان ٿو. مان توکان سچي زبان جي درخواست ڪريان ٿو. مان توکان ان ڀلائي جي درخواست ڪريان ٿو جيڪا تون ڄاڻين ٿو.' مان توکان ان جي برائي کان پناهه گهران ٿو جيڪو تون ڄاڻين ٿو. مان توکان ان جي بخشش گهران ٿو جيڪو تون ڄاڻين ٿو. بيشڪ تون ئي غيب جو ڄاڻندڙ آهين.