Imam Ahmad : 16491
حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ حَسَّانَ بْنِ عَطِيَّةَ قَالَ كَانَ شَدَّادُ بْنُ أَوْسٍ فِي سَفَرٍ فَنَزَلَ مَنْزِلًا فَقَالَ لِغُلَامِهِ ائْتِنَا بِالشَّفْرَةِ نَعْبَثْ بِهَا فَأَنْكَرْتُ عَلَيْهِ فَقَالَ مَا تَكَلَّمْتُ بِكَلِمَةٍ مُنْذُ أَسْلَمْتُ إِلَّا وَأَنَا أَخْطِمُهَا وَأَزُمُّهَا إِلَّا كَلِمَتِي هَذِهِ فَلَا تَحْفَظُوهَا عَلَيَّ وَاحْفَظُوا مِنِّي مَا أَقُولُ لَكُمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا كَنَزَ النَّاسُ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ فَاكْنِزُوا هَؤُلَاءِ الْكَلِمَاتِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الثَّبَاتَ فِي الْأَمْرِ وَالْعَزِيمَةَ عَلَى الرُّشْدِ وَأَسْأَلُكَ شُكْرَ نِعْمَتِكَ وَأَسْأَلُكَ حُسْنَ عِبَادَتِكَ وَأَسْأَلُكَ قَلْبًا سَلِيمًا وَأَسْأَلُكَ لِسَانًا صَادِقًا وَأَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ مَا تَعْلَمُ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا تَعْلَمُ وَأَسْتَغْفِرُكَ لِمَا تَعْلَمُ إِنَّكَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ
Esan digu [Rauh] esan; esan digu [Al Auza'i]-tik [Hassan bin Athiyyah] esan zuen; [Syaddad bin Aus] bidaia batean zegoen eta leku batean gelditu zen, orduan esan zion bere zerbitzariari: "Ekar iezaguzu bidaliko dudan aizto bat", eta nik - Hassan bin Athiyyah - ukatu egin nuen. dio; 'Ez dut esaldi batean hitzik esan Islamera bihurtu nintzenetik, itxi eta lege gisa erabili ez baditut, eta zuzentzen dut, bi esaldi hauek izan ezik, beraz, ez ditut buruz ikasi, baina gorde nigandik esaten dizudana, entzun dut Allahren Mezularia sallallaahu'alaihiwasallam esaten: 'Gizakiak urrezko eta zilarrezko esaldi hauek gorde badituzte; O Allah, egia esan, irmotasuna eskatzen dut aginduetan eta gidatzeko asmoetan. Zure bedeinkapenengatik eskerrak ematea eskatzen dizut. Zure gurtzaren ontasuna eskatzen dizut. Bihotz garbia eskatzen dizut. Egiazko hizkuntza eskatzen dizut. Zuk ezagutzen duzun ontasunetik eskatzen dizut. Zuregan bilatzen dut aterpea dakizunaren gaitzetik. Barkamena eskatzen dizut dakizunagatik. Izan ere, Zu zara ikusten ez dena ezagutzen duzuna.