Imam Ahmad : 16411
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ وَابْنُ جَعْفَرٍ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي الْفَيْضِ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فِي حَدِيثِهِ سَمِعْتُ سُلَيْمَ بْنَ عَامِرٍ يَقُولُ كَانَ بَيْنَ مُعَاوِيَةَ وَبَيْنَ الرُّومِ عَهْدٌ وَكَانَ يَسِيرُ نَحْوَ بِلَادِهِمْ حَتَّى يَنْقَضِيَ الْعَهْدُ فَيَغْزُوَهُمْ فَجَعَلَ رَجُلٌ عَلَى دَابَّةٍ يَقُولُ وَفَاءٌ لَا غَدْرٌ وَفَاءٌ لَا غَدْرٌ فَإِذَا هُوَ عَمْرُو بْنُ عَبَسَةَ فَسَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ كَانَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ قَوْمٍ عَهْدٌ فَلَا يَحِلَّ عُقْدَةً وَلَا يَشُدَّهَا حَتَّى يَمْضِيَ أَمَدُهَا أَوْ يَنْبِذَ إِلَيْهِمْ عَلَى سَوَاءٍ فَرَجَعَ مُعَاوِيَةُ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ
A tene na e so [Abdurrahman bin Mahdi] na [Ibnu Ja’far] atene; a tene na e [Syu’bah] so alondo na [Abu Al faidl] Abdurrahman atene na yâ ti hadith ti lo, mbi mä [Sulaim bin ‘Amir] atene; Mbeni mango tele ayeke lani na popo ti Mu’awiyah na aRomain. Na pekoni - Mu’awiyah radliyallahu’anhu - atambela na mbage ti Rome. Juska mango terê ni ahunzi, lo sara bira na ala. Na pekoni, mbeni koli ayeke dä so alï na yâ ti kutukutu ti lo na lo tene; ‘Sara ye alingbi na azendo ti mo, mo kä zo oko pëpe. Sara ye alingbi na zendo ti mo, mo kä ni pëpe’. A si na mbeni ngoi, zo ni so ayeke [‘Amru bin ‘Abasah]. Na pekoni, mbi hunda lo na ndö ni, lo tene; ‘Mbi mä Watokua ti Allah sallallaahu’alaihiwasallam atene: ‘Zo so asala mbeni mango tele na mbeni mara, a lingbi lo zia ni pepe, wala lo zi zendo ti lo juska mango tele ni ahunzi wala ala use kue afuti ni.’ Na pekoni, Mu’awiyah Radliyallahu’anhu akiri.