Imam Ahmad : 16405

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِيُّ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ يَعْنِي ابْنَ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا شَدَّادُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الدِّمَشْقِيُّ وَكَانَ قَدْ أَدْرَكَ نَفَرًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَالَ أَبُو أُمَامَةَ يَا عَمْرُو بْنَ عَبَسَةَ صَاحِبَ الْعَقْلِ عَقْلِ الصَّدَقَةِ رَجُلٌ مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ بِأَيِّ شَيْءٍ تَدَّعِي أَنَّكَ رُبُعُ الْإِسْلَامِ قَالَ إِنِّي كُنْتُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ أَرَى النَّاسَ عَلَى ضَلَالَةٍ وَلَا أَرَى الْأَوْثَانَ شَيْئًا ثُمَّ سَمِعْتُ عَنْ رَجُلٍ يُخْبِرُ أَخْبَارَ مَكَّةَ وَيُحَدِّثُ أَحَادِيثَ فَرَكِبْتُ رَاحِلَتِي حَتَّى قَدِمْتُ مَكَّةَ فَإِذَا أَنَا بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُسْتَخْفٍ وَإِذَا قَوْمُهُ عَلَيْهِ جُرَآءُ فَتَلَطَّفْتُ لَهُ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ فَقُلْتُ مَا أَنْتَ قَالَ أَنَا نَبِيُّ اللَّهِ فَقُلْتُ وَمَا نَبِيُّ اللَّهِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ قَالَ قُلْتُ آللَّهُ أَرْسَلَكَ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ بِأَيِّ شَيْءٍ أَرْسَلَكَ قَالَ بِأَنْ يُوَحَّدَ اللَّهُ وَلَا يُشْرَكَ بِهِ شَيْءٌ وَكَسْرِ الْأَوْثَانِ وَصِلَةِ الرَّحِمِ فَقُلْتُ لَهُ مَنْ مَعَكَ عَلَى هَذَا قَالَ حُرٌّ وَعَبْدٌ أَوْ عَبْدٌ وَحُرٌّ وَإِذَا مَعَهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي قُحَافَةَ وَبِلَالٌ مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ قُلْتُ إِنِّي مُتَّبِعُكَ قَالَ إِنَّكَ لَا تَسْتَطِيعُ ذَلِكَ يَوْمَكَ هَذَا وَلَكِنْ ارْجِعْ إِلَى أَهْلِكَ فَإِذَا سَمِعْتَ بِي قَدْ ظَهَرْتُ فَالْحَقْ بِي قَالَ فَرَجَعْتُ إِلَى أَهْلِي وَقَدْ أَسْلَمْتُ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُهَاجِرًا إِلَى الْمَدِينَةِ فَجَعَلْتُ أَتَخَبَّرُ الْأَخْبَارَ حَتَّى جَاءَ رَكَبَةٌ مِنْ يَثْرِبَ فَقُلْتُ مَا هَذَا الْمَكِّيُّ الَّذِي أَتَاكُمْ قَالُوا أَرَادَ قَوْمُهُ قَتْلَهُ فَلَمْ يَسْتَطِيعُوا ذَلِكَ وَحِيلَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَهُ وَتَرَكْنَا النَّاسَ سِرَاعًا قَالَ عَمْرُو بْنُ عَبَسَةَ فَرَكِبْتُ رَاحِلَتِي حَتَّى قَدِمْتُ عَلَيْهِ الْمَدِينَةَ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَعْرِفُنِي قَالَ نَعَمْ أَلَسْتَ أَنْتَ الَّذِي أَتَيْتَنِي بِمَكَّةَ قَالَ قُلْتُ بَلَى فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي مِمَّا عَلَّمَكَ اللَّهُ وَأَجْهَلُ قَالَ إِذَا صَلَّيْتَ الصُّبْحَ فَأَقْصِرْ عَنْ الصَّلَاةِ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ فَإِذَا طَلَعَتْ فَلَا تُصَلِّ حَتَّى تَرْتَفِعَ فَإِنَّهَا تَطْلُعُ حِينَ تَطْلُعُ بَيْنَ قَرْنَيْ شَيْطَانٍ وَحِينَئِذٍ يَسْجُدُ لَهَا الْكُفَّارُ فَإِذَا ارْتَفَعَتْ قِيدَ رُمْحٍ أَوْ رُمْحَيْنِ فَصَلِّ فَإِنَّ الصَّلَاةَ مَشْهُودَةٌ مَحْضُورَةٌ حَتَّى يَسْتَقِلَّ الرُّمْحُ بِالظِّلِّ ثُمَّ أَقْصِرْ عَنْ الصَّلَاةِ فَإِنَّهَا حِينَئِذٍ تُسْجَرُ جَهَنَّمُ فَإِذَا فَاءَ الْفَيْءُ فَصَلِّ فَإِنَّ الصَّلَاةَ مَشْهُودَةٌ مَحْضُورَةٌ حَتَّى تُصَلِّيَ الْعَصْرَ فَإِذَا صَلَّيْتَ الْعَصْرَ فَأَقْصِرْ عَنْ الصَّلَاةِ حَتَّى تَغْرُبَ الشَّمْسُ فَإِنَّهَا تَغْرُبُ حِينَ تَغْرُبُ بَيْنَ قَرْنَيْ شَيْطَانٍ وَحِينَئِذٍ يَسْجُدُ لَهَا الْكُفَّارُ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَخْبِرْنِي عَنْ الْوُضُوءِ قَالَ مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ يَقْرَبُ وَضُوءَهُ ثُمَّ يَتَمَضْمَضُ وَيَسْتَنْشِقُ وَيَنْتَثِرُ إِلَّا خَرَجَتْ خَطَايَاهُ مِنْ فَمِهِ وَخَيَاشِيمِهِ مَعَ الْمَاءِ حِينَ يَنْتَثِرُ ثُمَّ يَغْسِلُ وَجْهَهُ كَمَا أَمَرَهُ اللَّهُ تَعَالَى إِلَّا خَرَجَتْ خَطَايَا وَجْهِهِ مِنْ أَطْرَافِ لِحْيَتِهِ مِنْ الْمَاءِ ثُمَّ يَغْسِلُ يَدَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ إِلَّا خَرَجَتْ خَطَايَا يَدَيْهِ مِنْ أَطْرَافِ أَنَامِلِهِ ثُمَّ يَمْسَحُ رَأْسَهُ إِلَّا خَرَجَتْ خَطَايَا رَأْسِهِ مِنْ أَطْرَافِ شَعَرِهِ مَعَ الْمَاءِ ثُمَّ يَغْسِلُ قَدَمَيْهِ إِلَى الْكَعْبَيْنِ كَمَا أَمَرَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا خَرَجَتْ خَطَايَا قَدَمَيْهِ مِنْ أَطْرَافِ أَصَابِعِهِ مَعَ الْمَاءِ ثُمَّ يَقُومُ فَيَحْمَدُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَيُثْنِي عَلَيْهِ بِالَّذِي هُوَ لَهُ أَهْلٌ ثُمَّ يَرْكَعُ رَكْعَتَيْنِ إِلَّا خَرَجَ مِنْ ذَنْبِهِ كَهَيْئَتِهِ يَوْمَ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ قَالَ أَبُو أُمَامَةَ يَا عَمْرُو بْنَ عَبَسَةَ انْظُرْ مَا تَقُولُ أَسَمِعْتَ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُعْطَى هَذَا الرَّجُلُ كُلَّهُ فِي مَقَامِهِ قَالَ فَقَالَ عَمْرُو بْنُ عَبَسَةَ يَا أَبَا أُمَامَةَ لَقَدْ كَبِرَتْ سِنِّي وَرَقَّ عَظْمِي وَاقْتَرَبَ أَجَلِي وَمَا بِي مِنْ حَاجَةٍ أَنْ أَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَعَلَى رَسُولِهِ لَوْ لَمْ أَسْمَعْهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا لَقَدْ سَمِعْتُهُ سَبْعَ مَرَّاتٍ أَوْ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ

Sinabi sa amin [Abdullah bin Yazid, Abu Abdurrahman Al Muqri] Sinabi sa amin [Ikrimah], na si Ibn 'Ammar, ay nagsabi sa amin [Syaddad bin Abdullah Al Dimasyqi], siya ay isa sa mga taong nakakilala sa ilan sa mga kasamahan ng Propeta, sallallaahu'alaihiwasallam, at nagsabi; Sinabi [ni Abu Umamah]; O ['Amr bin 'Abasah], isang taong may katalinuhan, katalinuhan sa zakat, isang taong mula sa Banu Sulaim, sa anong dahilan mo sinasabing ikaw ang pang-apat na taong nagbalik-loob sa Islam? Sumagot siya, "Noong nakaraan, noong panahon ng Jahiliyyah, nakakita ako ng mga taong nagkakamali, at nakita ko na ang mga diyus-diyusan ay walang halaga, pagkatapos ay may narinig akong naghahatid ng balita sa Makkah at nagkukwento ng ilang hadith, pagkatapos ay sumakay ako sa aking sasakyan hanggang sa makarating ako sa Makkah. Nakilala ko ang Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam, isinagawa niya ang kanyang mga gawain nang palihim dahil pinahihirapan siya ng kanyang mga tao ng panggugulo at pagpapahirap. Sinubukan kong makipagkita sa kanya nang nakabalatkayo kaya't nakilala ko siya, pagkatapos ay sinabi ko: "Sino ka?" Pagkatapos ay sumagot siya, "Ako si Nabiyullah." Tinanong ko, "Ano si Allah na nagsugo sa iyo?" iniuugnay Siya sa anumang bagay, sinisira ang mga diyus-diyusan, pinag-uugnay ang mga pagkakaibigan." Sinabi ko sa kanya, "Sino ang taong nakasama mo rito?" Sumagot siya, "Mga malayang tao at mga alipin," o "Mga alipin at mga malayang tao." At lumabas na kasama niya si Abu Bakr bin Abu Quhafah at si Bilal na alipin ni Abu Bakr." Pagkatapos ay sinabi ko; "Susunod ako sa iyo." Sabi niya: "Hindi ka makakarating ngayon, ngunit umuwi ka sa iyong pamilya, kung marinig mo na ako ay nanalo ay sumunod ka sa akin." ('Amr bin 'Abasah Radliyallahu'anhu) ay nagsabi; "Umuwi ako upang salubungin ang aking pamilya at sa oras na iyon ay nagbalik-loob na ako sa Islam. Pagkatapos ay lumabas ang Sugo ng Allah sallallaahu'alaihiwasallam at lumipat sa Medina, naghahanap ako ng balita hanggang sa dumating ang isang lalaki na nakasakay sa isang kamelyo sa isang paglalakbay mula sa Yathrib, pagkatapos ay sinabi ko, 'Sino itong Makkan na dumating sa iyo?' 'Sabi ni Abasah; "Pagkatapos ay sumakay ako sa aking sasakyan hanggang sa makasalubong ko siya sa Medina, pagkatapos ay sinalubong ko siya, sinabi ko sa kanya, 'O Sugo ng Allah, kilala mo ba ako?' Sinabi niya: "Oo, hindi ba ikaw ang taong pumunta sa akin sa Mecca?" Sabi ni ('Amr bin 'Abasah Radliyallahu'anhu); pagkatapos ay sinabi ko; "Oo. O Sugo ng Allah, ituro mo sa akin ang itinuro sa iyo ng Allah at hindi ko alam." Sinabi niya: "Kung isasagawa mo ang panalangin sa umaga, iwanan mo ang panalangin hanggang sa sumikat ang araw. Kung sumikat na ang araw, huwag kang magdasal hanggang sa sumikat ito, dahil sa oras na iyon ay tumataas ito sa pagitan ng dalawang sungay ni Satanas at sa oras na iyon ay nagpapatirapa ang mga hindi naniniwala dito. Kung ito ay tumaas na sa laki ng isa o dalawang sibat, magdasal ka! Katotohanang ang panalangin ay nasasaksihan at dinadaluhan, hanggang sa ang kondisyon ng haligi ay maging katulad ng anino nito, pagkatapos ay iwanan mo ang panalangin, dahil sa oras na iyon ay nagliliyab ang Impiyerno ng Impiyerno. Kung ito ay gumalaw, ang panalangin ay talagang nasasaksihan at dinadaluhan hanggang sa ikaw ay magdasal ng panalangin sa hapon." Kung ikaw ay nakapagdasal na ng panalangin sa hapon, itigil ang panalangin hanggang sa lumubog ang araw, tunay ngang lumulubog ang araw sa pagitan ng dalawang sungay ni Satanas at sa oras na iyon ay yumuyuko sa kanya ang mga hindi naniniwala." Sinabi ko; "O Nabiyullah, sabihin mo sa akin ang tungkol sa paghuhugas?" Sinabi niya: "Walang sinuman sa inyo ang nakatapos ng kanyang paghuhugas at pagkatapos ay nagmumog at nag-istinsaq (naglalagay ng tubig sa kanyang ilong) at inilalabas ito muli maliban kung ang kanyang mga pagkakamali ay lumabas sa kanyang bibig at ilong kasama ng tubig kapag inilabas niya ito, pagkatapos ay hinuhugasan niya ang kanyang mukha gaya ng iniutos ni Allah Ta'ala, maliban kung ang mga pagkakamali ng kanyang mukha ay lumabas mula sa dulo ng kanyang balbas. Pagkatapos ay hinuhugasan niya ang kanyang mga kamay hanggang sa kanyang mga siko, maliban kung ang mga pagkakamali ng kanyang mga kamay ay lumabas mula sa dulo ng kanyang mga daliri. Pagkatapos ay pinupunasan niya ang kanyang ulo, maliban kung ito ay lumabas mula sa mga pagkakamali ng kanyang ulo mula sa dulo ng kanyang buhok. Pagkatapos ay hinugasan niya ang kanyang dalawang paa, pababa sa kanyang mga bukung-bukong gaya ng iniutos sa kanya ni Allah Azzawajalla, maliban na ang mga depekto ng kanyang dalawang paa ay lalabas mula sa dulo ng kanyang mga daliri sa paa gamit ang tubig, pagkatapos ay tumayo siya at pinuri si Allah Azzawajalla ayon sa kung ano ang obligado para sa kanya, pagkatapos ay nanalangin siya nang dalawang beses maliban na ang kanyang mga kasalanan ay lalabas tulad noong siya ay ipinanganak ng kanyang ina." Sabi ni Abu Umamah; "O 'Amr bin 'Abasah, tingnan mo ang iyong sinasabi, narinig mo ba ito mula sa Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihiwasallam, ang taong ito ba ay binigyan ng lahat ng bagay sa kanyang kalagayan?" (Abu Umamah RA) ay nagsabi; "Sinabi ni 'Amr bin 'Abasah: 'O Abu Umamah, tunay na ako ay matanda na, ang aking mga buto ay mahina na, ang aking katapusan ay nalalapit na at hindi ko na kailangang magsinungaling laban kay Allah Azzawajalla at sa Kanyang Sugo. Sa katunayan, narinig ko ito mula sa Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihiwasallam hindi minsan, dalawa o tatlong beses, sa katunayan ay narinig ko ito nang pitong beses o higit pa doon'."