Imam Ahmad : 16327
حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ الْوَلِيدِ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَيَّاشٍ يَعْنِي إِسْمَاعِيلَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ وَغَيْرِهِ عَنْ أَبِي حَرِيزٍ مَوْلَى مُعَاوِيَةَ قَالَ خَطَبَ النَّاسَ مُعَاوِيَةُ بِحِمْصَ فَذَكَرَ فِي خُطْبَتِهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَرَّمَ سَبْعَةَ أَشْيَاءَ وَإِنِّي أُبْلِغُكُمْ ذَلِكَ وَأَنْهَاكُمْ عَنْهُ مِنْهُنَّ النَّوْحُ وَالشِّعْرُ وَالتَّصَاوِيرُ وَالتَّبَرُّجُ وَجُلُودُ السِّبَاعِ وَالذَّهَبُ وَالْحَرِيرُ
A erenikich pwe [Khalaf bin Al Walid] a apasa; a erenikich [Ibn ‘Ayyasy] ina Isma’il, seni [Apdullah bin Dinar] me pwal emon seni [Abu Hariz] noun Mu’awiyah we chon angang, a apasa; [Mu’awiyah] a afalafal mwen mesen ekkewe aramas lon Himsh, mwirin a apasa lon an afalafal, Rasulullah Sallallahu’alaihiwasallam a pinei fisu mettoch, iwe, upwe uwei ngenikemi, me upwe pineikemi pwe oupwe foriir, weween: kechiu, poem, sasing, tabarruj - pwarata ngeni chommong aramas, me - silik’.