Jika imam salah, cukup mengingatkan dengan mengucapkan tasbih untuk kaum lelaki dan bertepuk tangan bagi kaum wanita

Imam Bukhari : 6653

حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ الْمَدَنِيُّ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ قَالَكَانَ قِتَالٌ بَيْنَ بَنِي عَمْرٍو فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَتَاهُمْ يُصْلِحُ بَيْنَهُمْ فَلَمَّا حَضَرَتْ صَلَاةُ الْعَصْرِ فَأَذَّنَ بِلَالٌ وَأَقَامَ وَأَمَرَ أَبَا بَكْرٍ فَتَقَدَّمَ وَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي الصَّلَاةِ فَشَقَّ النَّاسَ حَتَّى قَامَ خَلْفَ أَبِي بَكْرٍ فَتَقَدَّمَ فِي الصَّفِّ الَّذِي يَلِيهِ قَالَ وَصَفَّحَ الْقَوْمُ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ إِذَا دَخَلَ فِي الصَّلَاةِ لَمْ يَلْتَفِتْ حَتَّى يَفْرُغَ فَلَمَّا رَأَى التَّصْفِيحَ لَا يُمْسَكُ عَلَيْهِ الْتَفَتَ فَرَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ أَنْ امْضِهْ وَأَوْمَأَ بِيَدِهِ هَكَذَا وَلَبِثَ أَبُو بَكْرٍ هُنَيَّةً يَحْمَدُ اللَّهَ عَلَى قَوْلِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ مَشَى الْقَهْقَرَى فَلَمَّا رَأَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلِكَ تَقَدَّمَ فَصَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّاسِ فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ قَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا مَنَعَكَ إِذْ أَوْمَأْتُ إِلَيْكَ أَنْ لَا تَكُونَ مَضَيْتَ قَالَ لَمْ يَكُنْ لِابْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يَؤُمَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ لِلْقَوْمِ إِذَا رَابَكُمْ أَمْرٌ فَلْيُسَبِّحْ الرِّجَالُ وَلْيُصَفِّحْ النِّسَاءُ

ابو نعمان له موږ څخه خبر راکړی دی او حماد له موږ څخه خبر راکړی دی او ابو حازم مدنی له سهل بن سعد ساعدي څخه خبر راکړی دی چې وايي: کله چې د بني عمرو ترمنځ جګړه وشوه، نو دا خبر رسول الله صلی الله علیه وسلم ته ورسېد، نو هغه د غرمې لمونځ وکړ او بیا د هغوی سره د پخلاینې لپاره راغی. کله چې د ماسپښین لمونځ راغی، بلال اذان او اقامت وویل. بیا یې ابوبکر ته امر وکړ چې د خلکو امامت وکړي. هغه هم د امامت لپاره مخکې لاړ. بیا رسول الله صلی الله علیه وسلم راغی پداسې حال کې چې ابوبکر امامت کاوه. رسول الله صلی الله علیه وسلم له صف څخه تېر شو تر هغه چې د ابوبکر تر شا ودرېد، او تر هغه چې د ابوبکر تر شا په صف کې راغی، مخ په وړاندې روان شو. سهل وویل: دا هغه وخت و چې ملګرو خپل ښي لاسونه د خپلو چپ لاسونو په شا باندې تاشفیه کړل - د دوی تر شا د رسول الله صلی الله علیه وسلم نښه. د ابوبکر رضی الله عنه عادت وو چې کله به یې لمونځ کاوه نو تر هغه به یې شا نه ګرځاوه چې لمونځ پای ته نه رسېده، نو کله چې یې ولیدل چې تشفیه پرته له ځنډه روانه ده، نو مخ یې وګرځاوه او ویې لیدل چې رسول الله صلی الله علیه وسلم د هغه تر شا دی. رسول الله صلی الله علیه وسلم ورته اشاره وکړه چې په خپلو لاسونو سره لمونځ ته دوام ورکړي او په دې ډول یې په خپلو لاسونو اشاره وکړه. ابوبکر رضی الله عنه د یو څه وخت لپاره لمونځ ته دوام ورکړ، د رسول الله صلی الله علیه وسلم د خبرو لپاره یې د الله تعالی ستاینه وکړه، بیا بیرته لاړ، کله چې رسول الله صلی الله علیه وسلم دا ولیدل، نو رسول الله صلی الله علیه وسلم مخکې لاړ او خلکو ته یې امامت وکړ. کله چې یې لمونځ پای ته ورساوه، نو ویې ویل: "ای ابوبکر! کله چې ما تاسو ته اشاره وکړه، خو تاسو دوام ورنکړ، نو څه شی تاسو منع کړل؟" ابوبکر رضی الله عنه ځواب ورکړ: "دا د ابن ابو قحافه لپاره مناسب نه ده چې د رسول الله صلی الله علیه وسلم امامت وکړي". بیا پیغمبر صلی الله علیه وسلم صحابه کرامو ته وویل: 'که تاسو د لمانځه په وخت کې شک لرئ، نو نارینه دې تسبیح ووایي، پداسې حال کې چې ښځې دې لاسونه وهي - تشفیه-'.