Imam Ahmad : 16102
قَالَ حَدَّثَنِي الصَّلْتُ بْنُ مَسْعُودٍ الْجَحْدَرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الطُّفَاوِيُّ قَالَ سَمِعْتُ الْعَاصِ بْنَ عَمْرٍو الطُّفَاوِيَّ قَالَ خَرَجَ أَبُو الْغَادِيَةِ وحَبِيبُ بْنُ الْحَارِثِ وَأُمُّ أَبِي الْعَالِيَةِ مُهَاجِرِينَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَسْلَمُوا فَقَالَتْ الْمَرْأَةُ أَوْصِنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِيَّاكِ وَمَا يَسُوءُ الْأُذُنَ
-Ahmad bin Hanbal radliyallahu'anhu- esan zuen; esan dit [As-Shalt bin Mas'ud Al Jahdari], esan zuen; esan digu [Muhammad bin Abdurrahman Ath-Thufawi] esan du; Entzun dut [Al Ash bin 'Amr Ath-Thufawi] esaten; Abu Al Ghadiyah, Habib bin Al Harith eta Umu Abu Al 'Aliyah alde egin zuten sallallaahu'alaihiwasallam profetarengana emigratzeko eta gero Islamera bihurtu ziren. esan zuen emakumeak; «Emaidazu testamentua, o Allahren mezularia», esan zuen: «Ekidin zure belarriak narriatzen dituzten gauzak».