Imam Ahmad : 16046
قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ شَيْخٌ صَالِحٌ حَسَنُ الْهَيْئَةِ مَدِينِيٌّ قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خُبَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمِّهِ قَالَ كُنَّا فِي مَجْلِسٍ فَطَلَعَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَهُ
-Ahmad bin Hanbal radliyallahu'anhu- esan zuen; kontatu digu [Abu 'Amir] esan zuen; esan digu [Abdullah bin Abu Sulaiman], pertsona zaharra eta oso jainkozalea eta fisikoki ona, Medinako norbaitek; esan digu [Mu'adz bin Abdullah bin Khubaib] [bere aita] [bere osaba] esan zuen; Majlis batean geunden, orduan Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam agertu zitzaigun. Ondoren, aipatu.