Larangan isbal dalam shalat: tidak diterimanya shalat karena isbal (memanjangkan kain atau sarungnya sampai dibawah mata kaki)

Imam Ahmad : 16033

قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبَانُ وَعَبْدُ الصَّمَدِ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَيْنَمَا رَجُلٌ يُصَلِّي وَهُوَ مُسْبِلٌ إِزَارَهُ إِذْ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اذْهَبْ فَتَوَضَّأْ قَالَ فَذَهَبَ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اذْهَبْ فَتَوَضَّأْ قَالَ فَذَهَبَ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ مَا لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَكَ أَمَرْتَهُ يَتَوَضَّأُ ثُمَّ سَكَتَّ قَالَ إِنَّهُ كَانَ يُصَلِّي وَهُوَ مُسْبِلٌ إِزَارَهُ وَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَا يَقْبَلُ صَلَاةَ عَبْدٍ مُسْبِلٍ إِزَارَهُ

-আহমদ বিন হানবাল ৰাদলিয়াল্লাহুআনহু- ক’লে; আমাক কৈছে [ইউনুছ বিন মহম্মদে] কৈছে; আমাক [আবান] আৰু [আব্দুষোমাদে] কৈছে; আমাক [হিছ্যাম] [ইয়াহ্যা]ৰ পৰা [আবু জাফৰ]ৰ পৰা [আথা` বিন ইয়াছাৰ]ৰ পৰা [নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ কিছুমান ছাহাবীয়ে] কৈছে; যেতিয়া কোনোবাই ইছবালত নামাজ পঢ়ি আছিল - কাপোৰখন গোৰোহালৈকে আগবঢ়াই দিছিল - তেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহিৱাছাল্লামে তেওঁক ক’লে, ‘যা আৰু অজু কৰা’। -কিছুমান বন্ধু ৰাদলিয়াল্লাহুআনহুম- ক’লে; তাৰ পিছত মানুহজন গৈ অজু কৰিলে, তাৰ পিছত আকৌ আহিল। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁক ক’লে, ‘যা আৰু অজু কৰা’। -কিছুমান বন্ধু ৰাদলিয়াল্লাহুআনহুম- ক’লে; তাৰ পিছত তেওঁ গৈ মোৰ ৱুদল কৰিলে, তাৰ পিছত আহিল। তাৰ পিছত - কিছুমান বন্ধু ৰাদলিয়াল্লাহআনহুম - সুধিলে, হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আপুনি কিয় তেওঁক অজু কৰিবলৈ আদেশ দিলে আৰু তাৰ পিছত আপুনি মৌন হৈ থাকিল? তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘তেওঁ মুছবিল চেৰং পিন্ধি নামাজ পঢ়ে, সঁচাকৈয়ে আল্লাহ আজ্জা ৱা জাল্লাই এনে এজন বান্দাৰ নামাজ গ্ৰহণ নকৰে যাৰ চেৰং ইছবাল’।