Imam Ahmad : 15983

قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ عَنْ نُعَيْمٍ الْمُجْمِرِ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ كَعْبٍ قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَلْنِي أُعْطِكَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْظِرْنِي أَنْظُرْ فِي أَمْرِي قَالَ فَانْظُرْ فِي أَمْرِكَ قَالَ فَنَظَرْتُ فَقُلْتُ إِنَّ أَمْرَ الدُّنْيَا يَنْقَطِعُ فَلَا أَرَى شَيْئًا خَيْرًا مِنْ شَيْءٍ آخُذُهُ لِنَفْسِي لِآخِرَتِي فَدَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا حَاجَتُكَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اشْفَعْ لِي إِلَى رَبِّكَ عَزَّ وَجَلَّ فَلْيُعْتِقْنِي مِنْ النَّارِ فَقَالَ مَنْ أَمَرَكَ بِهَذَا فَقُلْتُ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَمَرَنِي بِهِ أَحَدٌ وَلَكِنِّي نَظَرْتُ فِي أَمْرِي فَرَأَيْتُ أَنَّ الدُّنْيَا زَائِلَةٌ مِنْ أَهْلِهَا فَأَحْبَبْتُ أَنْ آخُذَ لِآخِرَتِي قَالَ فَأَعِنِّي عَلَى نَفْسِكَ بِكَثْرَةِ السُّجُودِ

-احمد بن حنبل رضي الله عنه چيو؛ اسان کي [ابو اليماني] چيو؛ اسان کي [اسماعيل بن عياسي] [محمد بن اسحاق] کان [محمد بن عمرو بن عطا] کان [نعيم المجمر] کان [ربيعة بن ڪعب] ٻڌايو؛ رسول الله صلي الله عليه وسلم مون کي فرمايو، 'مون کان گهر، مان توکي ڏيندس'. مون چيو؛ 'اي الله جا رسول، انتظار ڪريو جيستائين مان پنهنجي ضرورت نه ڏسان' پاڻ فرمايائون؛ 'پهرين پنهنجا ڪم ڏسو' پوءِ مون ڏٺو ته دنيا جا ڪم بنيادي طور تي الڳ ٿي ويا آهن ۽ جيڪڏهن مان پنهنجي آخرت جي ڪمن ۾ آڇ وٺان ته مون کي ڪا به چڱائي نظر نه ٿي اچي. پوءِ مان رسول الله صلي الله عليه وسلم سان مليو ۽ پاڻ پڇيائون، 'توهان کي ڇا گهرجي؟' ' مون جواب ڏنو، 'يا رسول الله، منهنجي لاءِ پنهنجي رب عزوجل کان شفاعت ڪريو ته جيئن مان مون کي دوزخ جي باهه کان آزاد ڪري سگهان'. هن پڇيو، 'توهان کي اهو چوڻ لاءِ ڪنهن چيو'؟ مون چيو؛ 'الله جو قسم، يا رسول الله، مون کي ڪنهن به حڪم نه ڏنو، پر اهو تڏهن پيدا ٿيو جڏهن مون پنهنجن معاملن تي ڌيان ڏنو، ۽ اهو نتيجو ڪڍيو ته دنيا پنهنجي مالڪن لاءِ دائمي آهي، تنهن ڪري مون پنهنجي آخرت جي ڀلائي لاءِ پنهنجي مالڪ جي آڇ وٺڻ کي ترجيح ڏني'، هن چيو؛ 'وڌيڪ سجدو ڪري پنهنجي مدد ڪريو'.