قَالَ حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ زَمَنَ الْحُدَيْبِيَةِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَرَجْنَا أَنَا وَرَبَاحٌ غُلَامُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَخَرَجْتُ بِفَرَسٍ لِطَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ كُنْتُ أُرِيدُ أَنْ أُبْدِيَهُ مَعَ الْإِبِلِ فَلَمَّا كَانَ بِغَلَسٍ غَارَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عُيَيْنَةَ عَلَى إِبِلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَتَلَ رَاعِيَهَا وَخَرَجَ يَطْرُدُهَا هُوَ وَأُنَاسٌ مَعَهُ فِي خَيْلٍ فَقُلْتُ يَا رَبَاحُ اقْعُدْ عَلَى هَذَا الْفَرَسِ فَأَلْحِقْهُ بِطَلْحَةَ وَأَخْبِرْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَدْ أُغِيرَ عَلَى سَرْحِهِ قَالَ وَقُمْتُ عَلَى تَلٍّ فَجَعَلْتُ وَجْهِي مِنْ قِبَلِ الْمَدِينَةِ ثُمَّ نَادَيْتُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ يَا صَبَاحَاهْ ثُمَّ اتَّبَعْتُ الْقَوْمَ مَعِي سَيْفِي وَنَبْلِي فَجَعَلْتُ أَرْمِيهِمْ وَأَعْقِرُ بِهِمْ وَذَلِكَ حِينَ يَكْثُرُ الشَّجَرُ فَإِذَا رَجَعَ إِلَيَّ فَارِسٌ جَلَسْتُ لَهُ فِي أَصْلِ شَجَرَةٍ ثُمَّ رَمَيْتُ فَلَا يُقْبِلُ عَلَيَّ فَارِسٌ إِلَّا عَقَرْتُ بِهِ فَجَعَلْتُ أَرْمِيهِمْ وَأَنَا أَقُولُ أَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِ وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ فَأَلْحَقُ بِرَجُلٍ مِنْهُمْ فَأَرْمِيهِ وَهُوَ عَلَى رَاحِلَتِهِ فَيَقَعُ سَهْمِي فِي الرَّحْلِ حَتَّى انْتَظَمْتُ كَتِفَهُ فَقُلْتُ خُذْهَا وَأَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِ وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ فَإِذَا كُنْتُ فِي الشَّجَرِ أَحْرَقْتُهُمْ بِالنَّبْلِ فَإِذَا تَضَايَقَتْ الثَّنَايَا عَلَوْتُ الْجَبَلَ فَرَدَيْتُهُمْ بِالْحِجَارَةِ فَمَا زَالَ ذَاكَ شَأْنِي وَشَأْنَهُمْ أَتْبَعُهُمْ فَأَرْتَجِزُ حَتَّى مَا خَلَقَ اللَّهُ شَيْئًا مِنْ ظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا خَلَّفْتُهُ وَرَاءَ ظَهْرِي فَاسْتَنْقَذْتُهُ مِنْ أَيْدِيهِمْ ثُمَّ لَمْ أَزَلْ أَرْمِيهِمْ حَتَّى أَلْقَوْا أَكْثَرَ مِنْ ثَلَاثِينَ رُمْحًا وَأَكْثَرَ مِنْ ثَلَاثِينَ بُرْدَةً يَسْتَخِفُّونَ مِنْهَا وَلَا يُلْقُونَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا إِلَّا جَعَلْتُ عَلَيْهِ حِجَارَةً وَجَمَعْتُ عَلَى طَرِيقِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا امْتَدَّ الضُّحَى أَتَاهُمْ عُيَيْنَةُ بْنُ بَدْرٍ الْفَزَارِيُّ مَدَدًا لَهُمْ وَهُمْ فِي ثَنِيَّةٍ ضَيِّقَةٍ ثُمَّ عَلَوْتُ الْجَبَلَ فَأَنَا فَوْقَهُمْ فَقَالَ عُيَيْنَةُ مَا هَذَا الَّذِي أَرَى قَالُوا لَقِينَا مِنْ هَذَا الْبَرْحَ مَا فَارَقَنَا بِسَحَرٍ حَتَّى الْآنَ وَأَخَذَ كُلَّ شَيْءٍ فِي أَيْدِينَا وَجَعَلَهُ وَرَاءَ ظَهْرِهِ قَالَ عُيَيْنَةُ لَوْلَا أَنَّ هَذَا يَرَى أَنَّ وَرَاءَهُ طَلَبًا لَقَدْ تَرَكَكُمْ لِيَقُمْ إِلَيْهِ نَفَرٌ مِنْكُمْ فَقَامَ إِلَيْهِ مِنْهُمْ أَرْبَعَةٌ فَصَعِدُوا فِي الْجَبَلِ فَلَمَّا أَسْمَعْتُهُمْ الصَّوْتَ قُلْتُ أَتَعْرِفُونِي قَالُوا وَمَنْ أَنْتَ قُلْتُ أَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِ وَالَّذِي كَرَّمَ وَجْهَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَطْلُبُنِي مِنْكُمْ رَجُلٌ فَيُدْرِكُنِي وَلَا أَطْلُبُهُ فَيَفُوتُنِي قَالَ رَجُلٌ مِنْهُمْ إِنْ أَظُنُّ قَالَ فَمَا بَرِحْتُ مَقْعَدِي ذَلِكَ حَتَّى نَظَرْتُ إِلَى فَوَارِسِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَخَلَّلُونَ الشَّجَرَ وَإِذَا أَوَّلُهُمْ الْأَخْرَمُ الْأَسَدِيُّ وَعَلَى أَثَرِهِ أَبُو قَتَادَةَ فَارِسُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَى أَثَرِ أَبِي قَتَادَةَ الْمِقْدَادُ الْكِنْدِيُّ فَوَلَّى الْمُشْرِكُونَ مُدْبِرِينَ وَأَنْزِلُ مِنْ الْجَبَلِ فَأَعْرِضُ لِلْأَخْرَمِ فَآخُذُ بِعِنَانِ فَرَسِهِ فَقُلْتُ يَا أَخْرَمُ ائْذَنْ الْقَوْمَ يَعْنِي احْذَرْهُمْ فَإِنِّي لَا آمَنُ أَنْ يَقْطَعُوكَ فَاتَّئِدْ حَتَّى يَلْحَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ قَالَ يَا سَلَمَةُ إِنْ كُنْتَ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَتَعْلَمُ أَنَّ الْجَنَّةَ حَقٌّ وَالنَّارَ حَقٌّ فَلَا تَحُلْ بَيْنِي وَبَيْنَ الشَّهَادَةِ قَالَ فَخَلَّيْتُ عِنَانَ فَرَسِهِ فَيَلْحَقُ بِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عُيَيْنَةَ وَيَعْطِفُ عَلَيْهِ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَاخْتَلَفَا طَعْنَتَيْنِ فَعَقَرَ الْأَخْرَمُ بِعَبْدِ الرَّحْمَنِ وَطَعَنَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقَتَلَهُ فَتَحَوَّلَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ فَرَسِ الْأَخْرَمِ فَيَلْحَقُ أَبُو قَتَادَةَ بِعَبْدِ الرَّحْمَنِ فَاخْتَلَفَا طَعْنَتَيْنِ فَعَقَرَ بِأَبِي قَتَادَةَ وَقَتَلَهُ أَبُو قَتَادَةَ وَتَحَوَّلَ أَبُو قَتَادَةَ عَلَى فَرَسِ الْأَخْرَمِ ثُمَّ إِنِّي خَرَجْتُ أَعْدُو فِي أَثَرِ الْقَوْمِ حَتَّى مَا أَرَى مِنْ غُبَارِ صَحَابَةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا وَيُعْرِضُونَ قَبْلَ غَيْبُوبَةِ الشَّمْسِ إِلَى شِعْبٍ فِيهِ مَاءٌ يُقَالُ لَهُ ذُو قَرَدٍ فَأَرَادُوا أَنْ يَشْرَبُوا مِنْهُ فَأَبْصَرُونِي أَعْدُو وَرَاءَهُمْ فَعَطَفُوا عَنْهُ وَاشْتَدُّوا فِي الثَّنِيَّةِ ثَنِيَّةِ ذِي بِئْرٍ وَغَرَبَتْ الشَّمْسُ فَأَلْحَقُ رَجُلًا فَأَرْمِيهِ فَقُلْتُ خُذْهَا وَأَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِ وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ قَالَ فَقَالَ يَا ثُكْلَ أُمِّ أَكْوَعَ بَكْرَةً قُلْتُ نَعَمْ أَيْ عَدُوَّ نَفْسِهِ وَكَانَ الَّذِي رَمَيْتُهُ بَكْرَةً فَأَتْبَعْتُهُ سَهْمًا آخَرَ فَعَلِقَ بِهِ سَهْمَانِ وَيَخْلُفُونَ فَرَسَيْنِ فَجِئْتُ بِهِمَا أَسُوقُهُمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى الْمَاءِ الَّذِي جَلَّيْتُهُمْ عَنْهُ ذُوْ قَرَدٍ فَإِذَا بِنَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي خَمْسِ مِائَةٍ وَإِذَا بِلَالٌ قَدْ نَحَرَ جَزُورًا مِمَّا خَلَّفْتُ فَهُوَ يَشْوِي لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ كَبِدِهَا وَسَنَامِهَا فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ خَلِّنِي فَأَنْتَخِبَ مِنْ أَصْحَابِكَ مِائَةً فَآخُذَ عَلَى الْكُفَّارِ عَشْوَةً فَلَا يَبْقَى مِنْهُمْ مُخْبِرٌ إِلَّا قَتَلْتُهُ قَالَ أَكُنْتَ فَاعِلًا ذَلِكَ يَا سَلَمَةُ قَالَ نَعَمْ وَالَّذِي أَكْرَمَكَ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى رَأَيْتُ نَوَاجِذَهُ فِي ضُوءِ النَّارِ ثُمَّ قَالَ إِنَّهُمْ يُقْرَوْنَ الْآنَ بِأَرْضِ غَطَفَانَ فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ غَطَفَانَ فَقَالَ مَرُّوا عَلَى فُلَانٍ الْغَطَفَانِيِّ فَنَحَرَ لَهُمْ جَزُورًا قَالَ فَلَمَّا أَخَذُوا يَكْشِطُونَ جِلْدَهَا رَأَوْا غَبَرَةً فَتَرَكُوهَا وَخَرَجُوا هَرَبًا فَلَمَّا أَصْبَحْنَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْرُ فُرْسَانِنَا الْيَوْمَ أَبُو قَتَادَةَ وَخَيْرُ رَجَّالَتِنَا سَلَمَةُ فَأَعْطَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَهْمَ الرَّاجِلِ وَالْفَارِسِ جَمِيعًا ثُمَّ أَرْدَفَنِي وَرَاءَهُ عَلَى الْعَضْبَاءِ رَاجِعِينَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَلَمَّا كَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهَا قَرِيبًا مِنْ ضَحْوَةٍ وَفِي الْقَوْمِ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ كَانَ لَا يُسْبَقُ جَعَلَ يُنَادِي هَلْ مِنْ مُسَابِقٍ أَلَا رَجُلٌ يُسَابِقُ إِلَى الْمَدِينَةِ فَأَعَادَ ذَلِكَ مِرَارًا وَأَنَا وَرَاءَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُرْدِفِي قُلْتُ لَهُ أَمَا تُكْرِمُ كَرِيمًا وَلَا تَهَابُ شَرِيفًا قَالَ لَا إِلَّا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي خَلِّنِي فَلَأُسَابِقُ الرَّجُلَ قَالَ إِنْ شِئْتَ قُلْتُ أَذْهَبُ إِلَيْكَ فَطَفَرَ عَنْ رَاحِلَتِهِ وَثَنَيْتُ رِجْلَيَّ فَطَفَرْتُ عَنْ النَّاقَةِ ثُمَّ إِنِّي رَبَطْتُ عَلَيْهَا شَرَفًا أَوْ شَرَفَيْنِ يَعْنِي اسْتَبْقَيْتُ نَفْسِي ثُمَّ إِنِّي عَدَوْتُ حَتَّى أَلْحَقَهُ فَأَصُكَّ بَيْنَ كَتِفَيْهِ بِيَدَيَّ قُلْتُ سَبَقْتُكَ وَاللَّهِ أَوْ كَلِمَةً نَحْوَهَا قَالَ فَضَحِكَ وَقَالَ إِنْ أَظُنُّ حَتَّى قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ

-Ahmad bin Hanbal radliyallahu'anhu- esan zuen; esan digu [Hasyim bin Al Qasim] esan digu [Ikirimah bin 'Ammar] esan du; esan digu [Iyas bin Salamah bin Al Akwa'] [bere aita] esan zuen; Hudaibiyah garaian Medinara etorri ginen Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam-ekin, Rabah-ekin joan nintzen, Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam-en esklaboa Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam-en ibilgailuan. Abu Talhah bin 'Ubaidullah-ren zaldi batekin joan nintzen. Garai hartan nire zaldia eta gamelu artaldea bazkatu nahi nituen larrean. Zoritxarrez, arratsaldea hurbiltzen ari zenean, Abdurrahman bin 'Uyainah-ek Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-en gameluei eraso egin zien eta artzaina hil zuen, gero gameluak gidatu zituen bere hainbat lagunekin batera zaldi gainean. esan nuen; 'O Rabah, eseri zaldi honen gainean eta jarraitu Talha, esan Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam bere gameluei eraso egin dietela'. -Salamah bin Al Akwa' radliyallahu'anhu- esan zuen; «Muino baten gainean nengoen. Gero, aurpegia Medinarantz jiratu eta hiru aldiz deitu nuen: «Lagun nazazu gaur goizean, lagundu iezadazu gaur goizean! '. Orduan, lapurrei jarraitu nien nire ezpatarekin eta geziekin. Inoiz ez nion tiro egiteari utzi haiek hiltzeko, eta gertaera hori zuhaitzak loratzen ari zirenean gertatu zen. Agertu zen zaldizko bat nire bila itzuli zela, eta zuhaitz baten oinarrian eseri nintzen haren zain, gero gezi bat jaurti nion. Dirudienez, ez zuen nire zaldia utziko, hura hil behar izan ez banu behintzat. Berriro tiro egin nien bertsoak kantatzen ari nintzela: # Ibn Al Akwa' naiz, # orain umiliazioaren eguna da # Gero horietako bat pasatu nuen, geziak bota nizkion, bere ibilgailuan geratu zen. Orduan nire geziak bere ibilgailua jo zuen bere sorbalda kaltetu nuen arte eta orduan #Hartu ezazue bertsoak kantatu nituen! Ni Ibn Al Akwa naiz # orain umiliazioaren eguna da # Gero zuhaitz batean ezkutatu nintzen, eta tira bat erre nien sua botatzeko. Muinoko bidea estua zenean, mendira igo nintzen, harriak bota nizkion, horrela jarraitu nuen. Haien egoera ere horrela geratu zen, haiei jarraitzen jarraitu nuen bertsoak kantatzen ari nintzen bitartean, Ala ez zuen sortu sallallaahu'alaihiwasallam Profeta gainean ibiltzen zen gamelua nire ibilgailua gainditu ezean. Orduan gameluak erreskatatu nituen eskuetatik, eta tiroka jarraitu nuen, etsaiak hogeita hamar gezi baino gehiago eta hogeita hamar jantzi baino gehiago jaurti behar izan zituen karga arinago bat eramango zutelakoan. Eta ez dute objekturik botatzen harriekin gainjartzen ez baditut eta Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam-en bidean biltzen baditut. Lehen ordua iritsi zen arte, 'Uyainah bin Badar Al Fazari etorri zitzaien laguntzera, muino estu batean zeuden, gero mendira igo nintzen, baina haien gainetik zegoen mendi batean nengoen. 'Uyainah-ek esan zuen; Zer ikusten ari naiz zehazki orain? Erantzun zuten, oso egoera txar batetik ihes egiten ari ginela, sahur garaitik orain arte inoiz sartzen utzi ez gintuen eta gure esku zegoen guztia hartu eta bere gameluaren bizkarrean jarri zuen. 'Uyainah-ek esan zuen; Atzean ikusi ez balu tropa laguntzaileak etsaiaren bila zeudela, abandonatu egingo zintuen. Izan zaitezte lau pertsona hori zerbitzatzeko! Orduan, lau pertsona altxatu ziren Al Akwaren egoitza ehizatzeko, mendira igo ziren. Oihu egin nionean eta ziur nengoenean nire ahotsa entzuten zutela, galdetu zidaten: 'Ezagutzen al nauzu? Nor zara zu galdetu zuten?, erantzun nion, Ibn Al Akwa' naiz, Muhammad sallallaahu'a-ren aurpegia goraipatu zuenak. Hala ere, ezinezkoa da zuetako batek ni ehizatu eta ni harrapatzea edo nik hura ehizatu eta gero nire harrapaketa bizirik irautea. Bazen haietako bat esaten zuena; 'Uste dut baietz'. -Salamah bin Al Akwa' radliyallahu'anhu- esan zuen; Beraz, ez nuen nire eserlekua utzi Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam-en zaldizko onenak zuhaitzen artean zebiltzala ikusi ahal izan arte, lehena Al Ahram Al Asadi izan zen eta haren atzetik Abu Qatadah, Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam zaldizkoak, eta haren atzetik Al-Qatada Al Kihndi korrikalaria izan zen. eta menditik jaitsi. Eskudirutan Ahrami aurre egin nion, gero zaldiaren soka hartu nuen, esan nion: 'O Akhram, kontuz jendearekin, egia esan, ez dut uste, zure urratsak oztopatu eta moteldu ditzakete Allahren Mezularia sallallaahu'alaihiwasallam eta bere lagunak etorri arte. Akhram Al Asadyk esan zuen; 'O Salamah, Ala eta Azken Egunean sinesten baduzu, eta badakizu zerua egia dela eta infernua egia dela, ez egon nire eta martirioaren artean. -Salamah bin Al Akwa' radliyallahu'anhu- esan zuen; gero zaldia askatu nuen - Ahram - gero Abdurrahman bin 'Uyainah-ren atzetik joan zen. Abdurrahman harengandik urruntzen saiatu zen orduan. Biek txandaka elkarri ezpatarekin moztu zuten, orduan Ahramek Abdurrahman erasotu zuen eta Abdurrahmanek moztu egin zuen hil zuen arte. Orduan Abdurrahman Al Ahram-en zaldira joan zen, gero Abu Qatadah Abdurrahman atzetik joan zen, gero biak elkarri eraso zioten, gero Abu Qatadah eraso ahal izan zuen, baina duelu honen amaieran Abu Qatadah-ek hil egin zuen, orduan Abu Qatadah Ahram-en zaldira joan zen. Orduan, jendearen urratsei jarraituz korrika egin nuen sallallaahu'alaihiwasallam Profetaren lagunengandik hauts txikiena ikusi ezin izan nuen arte eta haiek - etsaiak - ilunabarrera itzuli ziren Dzu Qarad izeneko iturria zuen muinoen artean zegoen errepiderantz. Ura edatera zihoazen baina ikusi ninduten, une horretan atzetik korrika egin nuen haien atzetik, gero handik ihes egin zuten. Antza denez, muino batean egotearen aurka egin zuten, hots, putzu batekin eta eguzkia sartu zen muino batean. Orduan gizon bat atzetik jo nuen, gezi batekin eraso egin nion, orduan esan nion: # hartu gezia, Ibn Al Akwa' naiz, # orain umiliazioaren eguna da.# -Salamah bin Al Akwa' radliyallahu'anhu- esan zuen; orduan erantzun zuen: 'Ai, gaur goizean zorte txarra ekarri didan Al Akwa al da'? '. Nik erantzun nion: Bai, ni Al Akwa' naiz. Hori da goizean geziekin jo dudan etsaia, gero beste gezi batekin jo dut. Nire gezi bik haiek jotzea lortu zuten eta bi zaldi utzi zituzten, orduan bi zaldiak Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam aldera eraman nituen, garai hartan etsaia aurretik leku horretatik kanporatu nuen iturrian zegoen, hots, Dzu Qarad, profeta sallallahu'alaihiwasallam eta bostehun lagunak hil zituen. atzean utzi nuen gamelua. Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam-entzat erretzen ari zen, Bilal gibela eta atzeko haragia erretzen ari zen. Orduan Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-era joan nintzen, orduan esan nion: O Rasulullah, emaidazu askatasuna, zure lagunen artean ehun pertsona aukeratu ahal izateko. Orduan, gauez erasotu nituen sinesgabeei eta ez zen ezer geratzen haiek hiltzea izan ezik. Galdetu zuen, zu al zinen hori egin zenuena, oi Salama?, beraz, nik erantzun nion baietz, goretsi zaituenaren bidez. Orduan Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallamek barre egin zuen suaren argitik bere molarrak ikusi nituen arte, orduan esan zuen: 'Hain zuzen ere, orain Ghathafan daude', orduan gizon bat etorri zen Ghathafanetik, orduan esan zuen; Ghathafango gizon batengana pasa zen, eta gamelu bat hil zuen haientzat sarraskia. -Salamah bin Al Akwa' radliyallahu'anhu- esan zuen; azala jartzen hasi zirenean, orduan hautsa ikusi zuten, gero utzi zuten. Ihes egiten dute. Goizean, Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-ek esan zuen: {'Gaur egungo zaldizko onena Abu Qatadah da, eta oinezkoena Salamah da'. Orduan, Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-ek oinezkoentzako eta zaldizko zaldizko guztien zati bat eman zidan, eta gero bere kamelu bat eman zidan etxera Al 'Adl-en bizkarrean. Gure eta Medinaren arteko distantzia aurreko garaian hurbiltzen ari zenean, Ansar leinuko gizon bat zegoen, ez zeukan inor aurrera egin zezakeenik, hots egin zuen: ba al dago aurrera egin dezakeenik, ba al dakizu Medinaraino joan daitekeen inor? Orduan errepikatu zuen hori askotan, Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam atzean nengoela, bizkarrean ibiltzen nintzelako. Esan nion, zergatik ez diezu pertsona nobleak goraipatzen eta pertsonarik garrantzitsuenei ematen. Erantzun zuen, ez Profeta sallallaahu'alaihiwasallam izan ezik. -Salamah bin Al Akwa' radliyallahu'anhu- esan zuen; esan nuen; O Allahren mezularia, aitaren eta amaren mesedetan, utzi nazazu bere aurretik joan. Esan zuen: "Nahi baduzu" Orduan esan nuen; Aurreratuko zaitut, orduan ibilgailutik salto egin zuen -Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam- eta nire bi hankak alde batera utzi nituen, gamelutik salto egin nuen, gero gorbata batekin edo bi sokarekin lotu nuen, hau da, utzi nion, gero korrika egin nuen hura atzeman ahal izan nuen arte, gero bere sorbalden artean kolpatu nuen, gero eskuetatik biak atera ahal izateko esan nion. Ala, edo horrelako zerbait. -Salamah bin Al Akwa' radliyallahu'anhu- esan zuen; orduan barre egin eta esan zuen; Medinara iritsi beharko litzatekeela uste dut.