Izin nikah mut'ah pada masa awal, kemudian diharamkan selamanya

Imam Ahmad : 15937

قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ بْنَ مُحَمَّدٍ يُحَدِّثُ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَسَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ قَالَا خَرَجَ عَلَيْنَا مُنَادِي رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَادَى إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَذِنَ لَكُمْ فَاسْتَمْتِعُوا يَعْنِي مُتْعَةَ النِّسَاءِ

-Ahmad bin Hanbal al à dit; al à dit che [Mohammed bin Ja’far] al à dit; al à contât [Syu’bah] di [’Amr bin Dinar] al à dit; O ai sintût [Al Hasan ben Mohammed] contâ di [Jabir ben Abdullah] e [Salamah ben Al Akwa’] al à dit; Al jere un clamadôr dal Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam che al vignì a viodinus, daspò al disè: Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam al à dât il permès par te, cussì fâ mut’ah, che al vûl dî matrimoni mut’ah.