Mengirimkan gadis sebagai tebusan pasukan Muslimin

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ خَرَجْنَا مَعَ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي قُحَافَةَ وَأَمَّرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْنَا قَالَ غَزَوْنَا فَزَارَةَ فَلَمَّا دَنَوْنَا مِنْ الْمَاءِ أَمَرَنَا أَبُو بَكْرٍ فَعَرَّسْنَا قَالَ فَلَمَّا صَلَّيْنَا الصُّبْحَ أَمَرَنَا أَبُو بَكْرٍ فَشَنَنَّا الْغَارَةَ فَقَتَلْنَا عَلَى الْمَاءِ مَنْ قَتَلْنَا قَالَ سَلَمَةُ ثُمَّ نَظَرْتُ إِلَى عُنُقٍ مِنْ النَّاسِ فِيهِ الذُّرِّيَّةُ وَالنِّسَاءُ نَحْوَ الْجَبَلِ وَأَنَا أَعْدُو فِي آثَارِهِمْ فَخَشِيتُ أَنْ يَسْبِقُونِي إِلَى الْجَبَلِ فَرَمَيْتُ بِسَهْمٍ فَوَقَعَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ الْجَبَلِ قَالَ فَجِئْتُ بِهِمْ أَسُوقُهُمْ إِلَى أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَتَّى أَتَيْتُهُ عَلَى الْمَاءِ وَفِيهِمْ امْرَأَةٌ مِنْ فَزَارَةَ عَلَيْهَا قَشْعٌ مِنْ أَدَمٍ وَمَعَهَا ابْنَةٌ لَهَا مِنْ أَحْسَنِ الْعَرَبِ قَالَ فَنَفَّلَنِي أَبُو بَكْرٍ ابْنَتَهَا قَالَ فَمَا كَشَفْتُ لَهَا ثَوْبًا حَتَّى قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ ثُمَّ بِتُّ فَلَمْ أَكْشِفْ لَهَا ثَوْبًا قَالَ فَلَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي السُّوقِ فَقَالَ لِي يَا سَلَمَةُ هَبْ لِي الْمَرْأَةَ قَالَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ لَقَدْ أَعْجَبَتْنِي وَمَا كَشَفْتُ لَهَا ثَوْبًا قَالَ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتَرَكَنِي حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ الْغَدِ لَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي السُّوقِ فَقَالَ يَا سَلَمَةُ هَبْ لِي الْمَرْأَةَ لِلَّهِ أَبُوكَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ أَعْجَبَتْنِي مَا كَشَفْتُ لَهَا ثَوْبًا وَهِيَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَبَعَثَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَهْلِ مَكَّةَ وَفِي أَيْدِيهِمْ أُسَارَى مِنْ الْمُسْلِمِينَ فَفَدَاهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِتِلْكَ الْمَرْأَةِ

Esan digu [Bahz] esan digu ['Ikrimah bin 'Ammar] esan digu [Iyyas bin Salamah] esan digu; esan digu [nire aitak] esan du; Abu Bakr bin Abu Quhafahrekin atera ginen eta sallallaahu'alaihiwasallam profetak Abu Bakr izendatu zuen gure buruzagi. -Salamah bin Al Akwa' Radliyallahu'anhu- esan zuen; Fazarah-ekin borrokan ari ginen, ur iturrira hurbildu ginenean, Abu Bakrrek gauaren amaieran atseden hartzeko esan zigun. -Salamah bin Al Akwa' Radliyallahu'anhu- esan zuen; egunsentian otoitz egin genuenean, Abu Bakr-ek esan zigun bazter guztietatik erasotzeko etsaia, gerra gogorra izan zedin, beraz, iturriaren gainean hainbat pertsona hiltzea lortu genuen. Orduan, ume txikiak eta emakumeak zituen jende talde bat ikusi nuen mendira igotzen. Berehala jarraitu nituen haien arrastoak, kezkatuta nengoen, mendian gora nire aurretik aterako balira, geziak bota nituen talde eta mendiaren artean erori arte. Gero haiengana joan nintzen eta Abu Bakr Radliyallahu'anhura eraman nituen, harik eta iturrian ezagutu nuen arte eta haien artean bazen Fazarah leinuko emakume bat, azal beltzarana zeramala eta Arabiako alaba ederrena zeramala. -Salamah bin Al Akwa' Radliyallahu'anhu- esan zuen; orduan Abu Bakr-ek alaba eman zidan gerraren harrapakina partekatzeko. -Salamah bin Al Akwa' Radliyallahu'anhu- esan zuen; eta inoiz ez nion arropa kendu Medinara itzuli ginen arte. -Medinan nengoenean- ez nuen arropa kendu ere egin. orduan Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam-ek merkatuan ezagutu ninduen eta esan zidan: 'O Salamah, emadazu emakumea', erantzun nion: 'Oi Rasulullah, Allah-ren arabera, asko gustatzen zait baina ez diot inoiz arropa kendu'. Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam isilik geratu zen eta hurrengo egunera arte utzi ninduen merkatuan berriro topatu eta berriro esan zidan: 'O Salamah, emadazu emakumea Alaren mesedetan', orduan esan nion; O Allah-ren mezularia, Ala-ren arabera, asko gustatu zitzaidan eta ez nuen inoiz arropa kendu eta orain zurea da, oi Allah-en mezularia. Orduan, sallallaahu'alaihiwasallam Profetak emakumea bidali zuen hainbat musulman gatibu zeuden Mekako jendeari, eta emakumearekin askatu zituen.