Imam Ahmad : 15826
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ الصَّعْبِ بْنِ جَثَّامَةَ قَالَ مَرَّ بِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا بِالْأَبْوَاءِ أَوْ بِوَدَّانَ فَأَهْدَيْتُ لَهُ مِنْ لَحْمِ حِمَارِ وَحْشٍ وَهُوَ مُحْرِمٌ فَرَدَّهُ عَلَيَّ فَلَمَّا رَأَى فِي وَجْهِي الْكَرَاهَةَ قَالَ إِنَّهُ لَيْسَ بِنَا رَدٌّ عَلَيْكَ وَلَكِنَّا حُرُمٌ
Esan digu [Sufyan] [Az Zuhri]-rekin ['Ubaidullah bin Abdullah] [Ibn 'Abbas] [Ash Sha'b bin Jatsamah]-tik [Ash Sha'b bin Jatsamah] esan zuen; Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam pasatu zitzaidan, Abwa'n nengoen, edo Wadanen, gero asto-haragia oparitu nion ihram-ean zegoenari, eta hark uko egin zion nire oparia. Nire aurpegian atsekabe-espresioa irakurri zuenean, esan zuen: "Ez da zure oparia baztertzen dugula, Haram Lurraldean gaudela baizik".