Imam Ahmad : 15766

حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ ذَكَرَ لَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ عَنْ أَبِي طَلْحَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَ يَوْمَ بَدْرٍ بِأَرْبَعَةٍ وَعِشْرِينَ رَجُلًا مِنْ صَنَادِيدِ قُرَيْشٍ فَقُذِفُوا فِي طَوِيٍّ مِنْ أَطْوَاءِ بَدْرٍ خَبِيثٍ مُخْبِثٍ وَكَانَ إِذَا ظَهَرَ عَلَى قَوْمٍ أَقَامَ بِالْعَرْصَةِ ثَلَاثَ لَيَالٍ فَلَمَّا كَانَ بِبَدْرٍ الْيَوْمَ الثَّالِثَ أَمَرَ بِرَاحِلَتِهِ فَشُدَّ عَلَيْهَا رَحْلُهَا ثُمَّ مَشَى وَاتَّبَعَهُ أَصْحَابُهُ فَقَالَ مَا نُرَاهُ إِلَّا يَنْطَلِقُ لِيَقْضِيَ حَاجَتَهُ حَتَّى قَامَ عَلَى شَفَةِ الرَّكِيِّ فَجَعَلَ يُنَادِيهِمْ بِأَسْمَائِهِمْ وَأَسْمَاءِ آبَائِهِمْ يَا فُلَانُ بْنَ فُلَانٍ وَيَا فُلَانُ بْنَ فُلَانٍ أَيَسُرُّكُمْ أَنَّكُمْ أَطَعْتُمْ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَإِنَّا قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُمْ مَا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا تُكَلِّمُ مِنْ أَجْسَادٍ لَا أَرْوَاحَ لَهَا فَقَالَ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ مَا أَنْتُمْ بِأَسْمَعَ لِمَا أَقُولُ مِنْهُمْ قَالَ قَتَادَةُ أَحْيَاهُمْ اللَّهُ حَتَّى أَسْمَعَهُمْ قَوْلَهُ تَوْبِيخًا وَتَصْغِيرًا وَتَقْمِئَةً وَحَسْرَةً وَنَدَامَةً قَالَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ عَنْ شَيْبَانَ وَلَمْ يُسْنِدْهُ عَنْ أَبِي طَلْحَةَ قَالَ وَتَقْمِئَةً

اسان کي [روح] ٻڌايو آهي ته اسان کي [سعيد] قتاده کان چيو آهي ته؛ [انس بن مالڪ] اسان کي [ابو طلحه] کان بيان ڪيو ته، بدر جي جنگ دوران، رسول الله صلي الله عليه وسلم قريش جي مکيه ماڻهن مان چوويهه ماڻهن کي بدر جي علائقي ۾ هڪ پراڻي کوهه ۾ اڇلائڻ جو حڪم ڏنو جيڪو تمام سڙيل ۽ ناگوار هو. اهو سندس دستور هو ته جڏهن هو ڪنهن قوم تي فتح حاصل ڪندو هو، ته هو ان ۾ ٽي راتيون رهيو. بدر ۾ ٽئين ڏينهن، هن ٽولي کي فوري طور تي وڃڻ جو حڪم ڏنو، پوءِ هو پنهنجن دوستن جي پٺيان هليو. پوءِ هن چيو. اسان هن کي صرف ايترو ڏٺو ته جڏهن هو هليو ويو ته هن کي ڪجهه ڪرڻو هوندو، جيستائين هو کوهه جي ڪناري تي نه بيٺو، هن انهن کي انهن جي نالن سان سڏيو، انهن جي ابن ڏاڏن جا نالا، اي فلاڻو بن فلاڻو، اي فلاڻو بن فلاڻو. ڇا توهان خوش ٿيندا جيڪڏهن توهان الله ۽ سندس رسول جي فرمانبرداري ڪندا؟ . بيشڪ، اسان کي اسان جي رب جيڪو واعدو ڪيو هو اهو سچو مليو آهي. ڇا توهان کي اهو سچو مليو جيڪو توهان جي رب توهان سان واعدو ڪيو هو؟ . پوءِ عمر چيو: اي الله جا رسول، ڇا توهان اهڙي جسم سان ڳالهائڻ لاءِ چئي رهيا آهيو جنهن ۾ روح ناهي؟ . هن چيو: 'جنهن جي هٿ ۾ محمد جي روح آهي، توهان انهن کان وڌيڪ منهنجي ڳالهه ٻڌڻ جي قابل نه آهيو'. [قتاده] چيو: الله عزوجل انهن کي زنده ڪري ٿو ته جيئن اهي رسول الله صلي الله عليه وسلم جي ڪلام کي انهن لاءِ بدنامي، ذلت، نقصان ۽ افسوس جي طور تي ٻڌي سگهن. -احمد بن حنبل - چيو؛ اسان کي [حسين] [شعيبان] کان ٻڌايو آهي ته هن ابو طلحه جي چوڻ تي پنهنجي سند تي ڀروسو نه ڪيو؛ ۽ توهين.