Imam Ahmad : 15764

حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ وَحُسَيْنٌ فِي تَفْسِيرِ شَيْبَانَ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ وَحَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ أَبَا طَلْحَةَ قَالَ غَشِيَنَا النُّعَاسُ وَنَحْنُ فِي مَصَافِّنَا يَوْمَ بَدْرٍ قَالَ أَبُو طَلْحَةَ وَكُنْتُ فِيمَنْ غَشِيَهُ النُّعَاسُ يَوْمَئِذٍ فَجَعَلَ سَيْفِي يَسْقُطُ مِنْ يَدِي وَآخُذُهُ وَيَسْقُطُ وَآخُذُهُ

اسان کي [يونس] ٻڌايو آهي ته اسان کي [سيبان] ۽ [حسين] تفسير ۾ [سيبان] ۽ [قتاده] کان ٻڌايو آهي؛ ۽ اسان کي [انس بن مالڪ] ٻڌايو آهي [ابو طلحه] چيو آهي ته؛ جڏهن اسان بدر جي جنگ جي ميدان ۾ هئاسين ته اسان کي تمام گهڻي ننڊ آئي، پوءِ ابو طلحه چيو ته: مان انهن مان هڪ هوس جن کي ان ڏينهن ايتري ننڊ آئي جو منهنجي تلوار منهنجي هٿ مان ڪري پئي، پوءِ مون ان کي کنيو، پوءِ اهو ٻيهر ڪري پيو ۽ مون ان کي ٻيهر کنيو.