Imam Ahmad : 15553
قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي غَرَزَةَ قَالَ كُنَّا نَبِيعُ الرَّقِيقَ فِي السُّوقِ وَكُنَّا نُسَمَّى السَّمَاسِرَةَ فَسَمَّانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَحْسَنَ مِمَّا سَمَّيْنَا بِهِ أَنْفُسَنَا فَقَالَ يَا مَعْشَرَ التُّجَّارِ إِنَّ هَذَا الْبَيْعَ يَحْضُرُهُ اللَّغْوُ وَالْأَيْمَانُ فَشُوبُوهُ بِالصَّدَقَةِ
-Ahmad bin Hanbal- esan zuen; esan digu [Abdurrohman bin Mahdi] [Sufyan]-tik [Habib bin Abu Thabit]-tik [Abu Wa`il]-tik [Qais bin Abu Gharzah-tik] esan zuen; merkatuan esklaboak saltzen ari ginen, beraz, samamir deitzen gintuzten -artekariak-, orduan Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-ek izen ona eman zigun guk geuk erabiltzen genuen izenetik, esanez: "Oi merkatariak, erosketa-salmenta hau alferrikako gauzekin eta zinekin nahastu da, beraz, nahastu limosnarekin".