Imam Ahmad : 15514

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي بُشَيْرُ بْنُ يَسَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ قَالَ خَرَجَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلٍ أَخُو بَنِي حَارِثَةَ يَعْنِي فِي نَفَرٍ مِنْ بَنِي حَارِثَةَ إِلَى خَيْبَرَ يَمْتَارُونَ مِنْهَا تَمْرًا قَالَ فَعُدِيَ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَهْلٍ فَكُسِرَتْ عُنُقُهُ ثُمَّ طُرِحَ فِي مَنْهَرٍ مِنْ مَنَاهِرِ عُيُونِ خَيْبَرَ وَفَقَدَهُ أَصْحَابُهُ فَالْتَمَسُوهُ حَتَّى وَجَدُوهُ فَغَيَّبُوهُ قَالَ ثُمَّ قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَقْبَلَ أَخُوهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ وَابْنَا عَمِّهِ حُوَيِّصَةُ وَمُحَيِّصَةُ وَهُمَا كَانَا أَسَنَّ مِنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَكَانَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ إِذًا أَقْدَمَ الْقَوْمِ وَصَاحِبَ الدَّمِ فَتَقَدَّمَ لِذَلِكَ فَكَلَّمَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ ابْنَيْ عَمِّهِ حُوَيِّصَةَ وَمُحَيِّصَةَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْكِبَرَ الْكِبَرَ فَاسْتَأْخَرَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَتَكَلَّمَ حُوَيِّصَةُ ثُمَّ تَكَلَّمَ مُحَيِّصَةُ ثُمَّ تَكَلَّمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ عُدِيَ عَلَى صَاحِبِنَا فَقُتِلَ وَلَيْسَ بِخَيْبَرَ عَدُوٌّ إِلَّا يَهُودَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تُسَمُّونَ قَاتِلَكُمْ ثُمَّ تَحْلِفُونَ عَلَيْهِ خَمْسِينَ يَمِينًا ثُمَّ تُسْلِمُهُ قَالَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا كُنَّا لِنَحْلِفَ عَلَى مَا لَمْ نَشْهَدْ قَالَ فَيَحْلِفُونَ لَكُمْ خَمْسِينَ يَمِينًا وَيَبْرَءُونَ مِنْ دَمِ صَاحِبِكُمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا كُنَّا لِنَقْبَلَ أَيْمَانَ يَهُودَ مَا هُمْ فِيهِ مِنْ الْكُفْرِ أَعْظَمُ مِنْ أَنْ يَحْلِفُوا عَلَى إِثْمٍ قَالَ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِهِ مِائَةَ نَاقَةٍ قَالَ يَقُولُ سَهْلٌ فَوَاللَّهِ مَا أَنْسَى بَكْرَةً مِنْهَا حَمْرَاءَ رَكَضَتْنِي وَأَنَا أَحُوزُهَا

Sinabi niya sa amin [si Ya'qub] ay nagsabi sa amin [ang aking ama] mula kay [Ibn Ishaq] ay nagsabi sa akin [si Busyair bin Yasar] mula kay [Sahl bin Abu Hatsmah] na nagsabi; Si Abdullah bin Sahl mula sa Bani Harithah ay lumabas kasama ang ilang tao mula sa kanyang tribo patungong Khaibar, na nagnanais na mamulot ng mga datiles. Sinabi ni (Sahl bin Abu Hatsmah); Pagkatapos ay dinukot si Abdullah bin Sahl, pinutol ang kanyang lalamunan, at itinapon sa isa sa mga bukal ng Khaibar. Pakiramdam ng kanyang mga kaibigan ay nawala siya, kaya hinanap nila siya hanggang sa matagpuan nila siya pagkatapos ng mahabang panahon na pagkawala. Pumunta sila sa Propeta sallallaahu'alaihiwasallam. Sumunod ay dumating ang kanyang kapatid na si Abdurrahman bin Sahl at ang dalawang anak ng kanyang tiyuhin, sina Huwaishah at Muhaishah, silang dalawa ay mas matanda kaysa kay Abdurrahman. Si Abdurrahman ang pinakamatapang na tao at ang may karapatang hingin ang kanyang dugo. Kaya naman, siya ang humakbang bilang tagapagsalita at nagsalita kay Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam sa harap ng dalawang anak ng kanyang tiyuhin, sina Huwaishah at Muhaishah. Tanging si Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam ang sumbat, "Paumanhin, ang mga nakatatanda ang dapat magsalita, ang mga nakatatanda ang dapat magsalita." Pagkatapos ay umatras si Abdurrahman at sinabi ni Huwaishah; at sinundan ni Muhaishah. Pagkatapos ay nagsalita rin si Abdurrahman, sabi nila; O Sugo ng Allah, ang aming kapatid ay dinukot at pinatay at wala kaming mga kaaway sa Khaibar maliban sa mga Hudyo. (Sahl bin Abu Hatsmah) ay nagsabi; Sinabi ni Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam: "Pakisabi ang pangalan ng mamamatay-tao at pagkatapos ay manumpa kayo sa pamamagitan ng paghaharap ng limang tao sa inyo na lahat ay nanunumpa na ang taong iyon ang pumatay sa kanya, pagkatapos noon ay dapat siyang isuko ng mga Hudyo." (Sahl bin Abu Hatsmah) ay nagsabi; sinabi naming tatlo; "O Sugo ng Allah, hindi kami manunumpa sa isang kaso na hindi namin mismo nasaksihan." Sinabi niya: "Kung gayon, utusan mo ang mga Hudyo na magdala ng limampung tao at lahat sila ay manumpa na hindi isa sa kanila ang pumatay sa kanya at sila ay magiging malaya mula sa mga hinihingi ng dugo ng iyong kaibigan." Sinabi nila; O Sugo ng Allah, hindi namin tatanggapin ang panunumpa ng mga Hudyo dahil ang kawalan ng paniniwala na kanilang pinanghahawakan ay higit na malaki kaysa sa paggawa lamang ng isang makasalanang panunumpa. (Sahl bin Abu Hatsmah) ay nagsabi; pagkatapos ang Propeta sallallaahu'alaihiwasallam mismo ang nagbayad para sa diyat gamit ang isang daang kamelyo. (Busyair bin Yasar) ay nagsabi; Sinabi ni Sahl; Sumpa man sa Allah, hindi ko nakalimutan ang pulang kamelyo na sumipa sa akin habang ako ay dumadaan.