حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُوَيْسٍ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ أَنَّ أَبَاهُ حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ وَسَارُوا مَعَهُ نَحْوَ مَكَّةَ حَتَّى إِذَا كَانُوا بِشِعْبِ الْخَزَّارِ مِنْ الْجُحْفَةِ اغْتَسَلَ سَهْلُ بْنُ حُنَيْفٍ وَكَانَ رَجُلًا أَبْيَضَ حَسَنَ الْجِسْمِ وَالْجِلْدِ فَنَظَرَ إِلَيْهِ عَامِرُ بْنُ رَبِيعَةَ أَخُو بَنِي عَدِيِّ بْنِ كَعْبٍ وَهُوَ يَغْتَسِلُ فَقَالَ مَا رَأَيْتُ كَالْيَوْمِ وَلَا جِلْدَ مُخَبَّأَةٍ فَلُبِطَ سَهْلٌ فَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ لَكَ فِي سَهْلٍ وَاللَّهِ مَا يَرْفَعُ رَأْسَهُ وَمَا يُفِيقُ قَالَ هَلْ تَتَّهِمُونَ فِيهِ مِنْ أَحَدٍ قَالُوا نَظَرَ إِلَيْهِ عَامِرُ بْنُ رَبِيعَةَ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامِرًا فَتَغَيَّظَ عَلَيْهِ وَقَالَ عَلَامَ يَقْتُلُ أَحَدُكُمْ أَخَاهُ هَلَّا إِذَا رَأَيْتَ مَا يُعْجِبُكَ بَرَّكْتَ ثُمَّ قَالَ لَهُ اغْتَسِلْ لَهُ فَغَسَلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ وَمِرْفَقَيْهِ وَرُكْبَتَيْهِ وَأَطْرَافَ رِجْلَيْهِ وَدَاخِلَةَ إِزَارِهِ فِي قَدَحٍ ثُمَّ صُبَّ ذَلِكَ الْمَاءُ عَلَيْهِ يَصُبُّهُ رَجُلٌ عَلَى رَأْسِهِ وَظَهْرِهِ مِنْ خَلْفِهِ يُكْفِئُ الْقَدَحَ وَرَاءَهُ فَفَعَلَ بِهِ ذَلِكَ فَرَاحَ سَهْلٌ مَعَ النَّاسِ لَيْسَ بِهِ بَأْسٌ

Esan digu [Husain bin Muhammad] esan; esan digu [Abu Uwais] [Az Zuhri] [Abu Umamah bin Sahal bin Hunaif] kontatu digu, [bere aitak] esan zion, Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam bere lagunekin Mekara joan zen bidaian. Juhfah eremuko eremu menditsu batera heldu zirenean, Sahal bin Hunaif bainatu egin zen, aurpegia eta azal zuriko gizona zen. Orduan 'Amir bin Rabi'ah - Bani Ady bin Kaab-en anaia - ikusi zuen, bera ere bainatzen ari zen. 'Amir bin Rabi'ah esan zuen; «Ez dut inoiz horrelakorik ikusi gaur, ezta horren azal zuririk ere». Berehala, Sahal erori zen, Sahal Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam-era eraman zuten eta esan zion: 'O Rasulullah, ba al dakizu zer gertatu zitzaion Sahal-i?', Ala esanez, Sahalek ezin zuen burua altxatu eta ez zegoen kontziente. -Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam- esan zuen: 'Agian kasu honetan norbait asma dezakezu'. Esan zuten; 'Amir bin Rabi'ah harrituta geratu zen Sahal ikustean. Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-ek berehala deitu zuen 'Amir haserre samar, eta orduan esan zuen: 'Zuetariko batek zertan hil zuen bere anaia, zuetako batek harritzen zaituen zerbait ikusten badu, eskatu Allahi bedeinkatzeko'. Orduan esan zuen: 'Garbitu', gero 'Amir bin Rabi'ah-ek aurpegia, eskuak, ukondoak, orkatilak eta oin-muturrak garbitu zituen eta ura bota zuen bere sarong-ean zegoenari zarki batekin, eta gero ura bota zuen. Bazen gizon bat atzetik buruan eta bizkarrean ura botatzen zuena, ontziko ura agor zedin, ondoren Sahal besteekin atseden hartu eta ez zitzaion ezer gertatu.