Imam Bukhari : 6574

حَدَّثَنَا عَبْدَانُ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقِ بْنِ سَلَمَةَكُنْتُ جَالِسًا مَعَ أَبِي مَسْعُودٍ وَأَبِي مُوسَى وَعَمَّارٍ فَقَالَ أَبُو مَسْعُودٍ مَا مِنْ أَصْحَابِكَ أَحَدٌ إِلَّا لَوْ شِئْتُ لَقُلْتُ فِيهِ غَيْرَكَ وَمَا رَأَيْتُ مِنْكَ شَيْئًا مُنْذُ صَحِبْتَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْيَبَ عِنْدِي مِنْ اسْتِسْرَاعِكَ فِي هَذَا الْأَمْرِ قَالَ عَمَّارٌ يَا أَبَا مَسْعُودٍ وَمَا رَأَيْتُ مِنْكَ وَلَا مِنْ صَاحِبِكَ هَذَا شَيْئًا مُنْذُ صَحِبْتُمَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْيَبَ عِنْدِي مِنْ إِبْطَائِكُمَا فِي هَذَا الْأَمْرِ فَقَالَ أَبُو مَسْعُودٍ وَكَانَ مُوسِرًا يَا غُلَامُ هَاتِ حُلَّتَيْنِ فَأَعْطَى إِحْدَاهُمَا أَبَا مُوسَى وَالْأُخْرَى عَمَّارًا وَقَالَ رُوحَا فِيهِ إِلَى الْجُمُعَةِ

Ar ôl dweud wrthym ['Abdan] gan [Abu Hamzah] gan [Al A'masy] gan [Syaqiq bin Salamah], eisteddais unwaith gydag [Abu Mas'ud] ac [Abu Musa] ac ['Ammar], dywedodd Abu Mas'ud; 'Nid oes unrhyw un o'ch cymdeithion y byddwn yn gwneud sylwadau bendant arno pe bawn i'n dymuno heblaw chi, ac nid wyf erioed wedi gweld unrhyw beth gennych chi sy'n fwy gwarthus i mi ers i chi ddod yn ffrindiau gyda'r Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam na'ch brys i ymwneud â'r mater hwn'. Atebodd Ammar; 'O Abu Mas'ud, ac nid wyf erioed wedi gweld unrhyw beth gennych chi nac gan eich cymdeithion unrhyw beth mwy gwarthus i mi ers i chi ddod yn ffrindiau gyda'r Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam heblaw am eich oedi cyn cymryd rhan yn y mater hwn'. Yna dywedodd Abu Mas'ud - ar y pryd roedd ganddo ddigon o gynhaliaeth -; 'Hei fachgen bach, dewch â dau ddillad i'r ddau berson hyn,' un i Abu Musa, a'r llall i Ammar, yna dywedodd; 'Ewch y ddau ohonoch i berfformio gweddïau dydd Gwener'.